Wat is tijd eigenlijk?
Is tijd relatief?

Soms gaat de tijd voor je gevoel veel sneller en op andere momenten gaat de tijd voor je gevoel zo langzaam...

Officieel wordt tijd gemeten door middel van een atoomklok. Het probleem is alleen dat die atoomklok beïnvloed wordt door krachten van buitenaf. Gevolg is dat de snelheid van tijd (dus hoe snel een seconde voorbij gaat) volgens die klok niet altijd even groot is.
Als je het mij vraagt wordt tijd daarom ook gewoon verkeerd gemeten. Denk ook niet dat er een objectieve methode is om tijd te meten, maar vind wel dat tijd absoluut is en niet relatief.

Volgens de vortex-theorie - door de Rus ontwikkeld - is tijd een bijverschijnsel dat wordt veroorzaakt door de aantrekkingskracht van materie. Die kracht veroorzaakt een spanning tussen twee uitelkaar gelegen objecten, ze trekken elkaar aan en om de afstand te overbruggen is tijd nodig. Het is een van de vele theorien...

edit 29 september '03: Ik krijg het gevoel dat de vortex-theorie een hoax is, op de internetpagina konden we een beknopte beschrijving van de theorie lezen en wie het interesseerde kon een boek van Valery Chalidze bestellen waarin alles uitgebreid uitgelegd werd. De website www.thevortextheory.com bestaat niet meer en ik kom op het i-net verder eigenlijk geen onafhankelijke commentaren op deze vortex-theorie tegen.

Tijd is inderdaad relatief, afhankelijk van je eigen snelheid in relatie tot je omgeving, al ervaar je dat zelf niet zo: onafhankelijk van je eigen snelheid zal je polshorloge de seconden net zo snel blijven wegtikken als je gewend was.

Betekent dit niet gewoon dat tijd verkeerd gedefinieerd is. Op het moment nemen we de bron van tijdswaarneming als middelpunt. Volgens de theorie gaat tijd bij de bron van waarneming altijd even snel, waarmee we eigenlijk aangeven dat we altijd met dezelfde snelheid door tijd bewegen, en dat tijd(kromme) zelf niet constant is. Maar je zou het ook om kunnen draaien. Wat nu als tijd altijd even snel gaat en wij (alle materie e.d.) sneller en langzamer door tijd kunnen gaan.

Ter verduidelijking. Als de snelheid toeneemt, zegt de theorie dat tijd langzamer gaat. Maar je zou ook kunnen zeggen dat wanneer de snelheid toeneemt je langzamer door tijd beweegt. Omdat de tijdswaarneming ook langzamer gaat naar mate de snelheid toeneemt, zal die tijdswaarneming, vergeleken stilstaande waarnemer, achter gaan lopen.

Tijd is kunst, volgens de oude maya's.

In onze waarneming kennen we meerdere soorten van tijdswaarneming

*tijd van de klok=bedachte tijd, mechanische tijd. (gregoriaanse kalender)
*gevoelstijd=psychologische tijdswaarneming.(Leuke ervaringen duren kort,
minder leuke ervaringen lang.)
*Cyclische tijdswaarneming=seizoenen, manenkalender,astronomische kalenders.

Tijd is 4 dimensionaal. Tijd bestaat ook alleen in de geest en is daarom relatief, zelfs ilussionair.
Wij zijn op deze planeet de enige wezens die bewustzijn van tijd en eindigheid hebben, en daarom is tijd kunst.

Wil je meer weten over tijd raad ik je aan de boeken 'Peter Toonen' te lezen, gaat over de Maya-kalender. En de kosmische cycli die als het ware de hele evolutie van de kosmos weergeeft.

http://www.13mooncalendar.com/

Wat wisten de Maya's?
Een nieuw licht op het transformatieproces van de aarde
Auteur: Peter Toonen
Uitgeverij Petiet
Eerste druk 1997, 260 pp., ing.
ISBN 90-75636-14-8
prijs: € 17,50

Lees de recensie...
De Natuurlijke Tijd
Berichten van de Maya's voor de Nieuwe Tijd
Auteur: Peter Toonen
Uitgeverij Petiet
ISBN 90-75636-39-3
prijs: € 22,-

Ik weet niet of het toegestaan is om deze info hier op het forum te zetten, maarja ik waag het er op. Als het niet toegestaan is mag de beheerder het er van mij weer afhalen... B)

Waar heb je die wijsheid vandaan? Is dit een gevoel dat je hebt of blijkt uit harde gegevens dat tijd vier dimensies heeft?

Onzin, tijd bestond al voor het leven op Aarde bestond, dus tijd bestaat niet bij de gratie van het waarneembaar zijn door iets of iemand.

Heb jij geen huisdieren? Zelfs goudvissen kun je leren dat ze om (bijvoorbeeld) 12.00 te eten krijgen. De goudvissen die bij ons in de vijver zwommen werden rond die tijd onrustig en zwommen naar het wateroppervlak omdat ze inmiddels door hadden dat er om die tijd biscuitjes werden uitgedeeld. Als ik vanuit de kamer naar de vijver keek zag ik ze alvast naar de voerplaats zwemmen, dus ze reageerden niet op het geluid van voetstappen (gehoorprikkels) of het uiterlijk van een vertrouwd silhouet (visuele prikkels).

Mensen zijn helemaal niet zoveel bijzonderder dan dieren, we zijn ons er alleen nog onvoldoende van bewust dat dieren veel bewuster zijn dan we dachten. :)

Aan de ene kant ben ik het best met dit eens... Tijd is relatief dus daarmee in je geest. De tijd kan je wel uitdrukken in een eenheid, maar de lengte van deze eenheid is relatief. :mellow:

Dat is ook de reden dat ik denk dat een vlieg zo'n snelle reactie heeft. Deze ervaart de tijd anders dan ons en ziet alles, naar mijn mening vertraagd. In slow-motion dus. :rolleyes:

Tijd maakt deel uit van de vierde dimensie in die zin dat het niet vast staat in het fysieke.(3de dimensie.)
Tijd is niet tastbaar, maakt geen deel uit van een gegeven zoals het feit dat vaste lichamen vast zijn.
Wij kunnen tijd alleen vast stellen door gebruik te maken van meting. Wij meten tijd doormiddel van de klok. (Mechanische tijd.)
Door het volgen van cycli van b.v. seizoenen en astronomie. (b.v. maankalender.) Wij kunnen tijd dus alleen meten in relatie tot een object in de fysieke realiteit. Daarbuiten bestaat er geen tijd mijn inziens.

Het is eigenlijk een paradoxaal gegeven dat tijd niet bestaat zoals ik hier stel, omdat wij wel de ervaring kennen als zijnde het verstrijken van de tijd. Maar metafysisch gezien is tijd een illusie (niet werkelijk.)
Tijd is ook geen lijn die van punt A naar B gaat, maar dit voorbeeld is wel makkelijk te gebruiken om duidelijk te maken hoe je tijd zou kunnen zien. Een beeld geschapen door het denken om iets abstracts als tijd zichtbaar te maken maar daardoor nog steeds niet werkelijk, het blijft een beeld een denkbeeld.

Gaan we naar gevoelstijd kijken, dat wat je ervaart in je leven als zijnde het verleden dat zich in de toekomst voort 'lijkt' te bewegen en het heden schept. Moet je toch met me eens zijn dat je dit nergens aan kunt ijken. Ieder individu zal het op zijn eigen manier beleven. Als ik b.v. twee mensen naar een voetbal wedstrijd laat kijken, ervaren ze dit ook qua verloop beide anders.
De één zou zeggen: 'Het kon mij niet lang genoeg duren.' En de ander zou zeggen: 'Wanneer is dit vreselijke spel eens afgelopen, dit duurt mij veel te lang.' Je ziet hier hoe relatief mensen tijdsverloop kunnen ervaren.

En voor mij is het dus wel essentieel dat er een waarnemer nodig is om tijd te ervaren. Maar goed als jij daar anders over denkt is dat ook goed. Maar heb jij weleens tijd ervaren terwijl je er niet was???
Tijd ervaar je doormiddel van (waak)bewustzijn, of kijk jij ook op de klok als je slaapt??? En niet gaan zeggen dat er +/- 8 uur verstreken is terwijl je sliep want dat constateer je ook alleen maar met je bewustzijn.

En wat je goudvissen betreft: "die dragen volgens mij ook geen 'polshorloge' om te zien dat het voedertijd is."
Maar hun biologische klok zal ze de impuls geven dat het voedertijd is. Maar bewust zullen ze zeker niet reageren, eerder vanuit een onbewust impuls (biologische klok). Ik weet niet of je vertrouwd bent met je eigen bio klok, dan weet je soms als je 's ochtends ontwaakt hoe laat het is.
En dat is vaak gerelateerd aan de tijd die je gewend bent op te staan, en je ontwaakt echt niet bewust maar eerder vanuit onbewust naar bewust.

En heb je mij (met alle respect hoor 'Tardis') horen zeggen dat wij bijzonderder dan dieren zijn? Dacht het niet!!
Dat is hoe jij mij antwoorden interpreteerd. En er jouw betekenis aangeeft.
Mischien zou je je gewoon kunnen openstellen voor wat ik schrijf voordat je het als onzin afdoet allemaal.
Ik claim gerust niet de waarheid hier met wat ik schrijf, alleen geef ik mijn zienswijze en (eigen)waarheid weer.
En daar hoef je het niet mee eens te zijn hoor. Absoluut niet, ik heb zelfs liever dat je het allemaal zelf uitzoekt.
Maar wel met respect ook voor de zienswijze van ander alstjeblieft.

Groetjes.....
Osiris... B)

Inderdaad Bert-Jan mooi voorbeeld van die vlieg, daarom bestaan er ook eendags vliegen die toch een heel leven meegaan...!

Zou toch wat zijn als er ook eendagsmensen bestonden... :P Hoe zal je dan je leven ervaren? Hoe zou het dan zijn om oud te worden?

B)

Je zult als eendagsvlieg je dag maar eens niet hebben :P

Dat is juist waarom tijd een andere dimensie is. Dimensies staan haaks op elkaar, de ene demensie bestaat nooit in een andere. Maar objecten kunnen daaraantegen wel in meerdere dimensies bestaan.

Alles wat je over tijd zegt, geldt in principe ook voor ruimte (eerste 3 dimensies).
Afstand is net zo relatief als tijd. Ook hier heb je te maken met gevoelsafstand, de één vindt iets groot, de ander niet. De één vindt iets erg ver weg, dan ander niet etc...
Ook voor ruimte heb je een waarnemer nodig. Als je je heel ver van een flatgebouw bevind lijkt ie misschien klein, maar als je dichtbij staat vind je hem wellicht toch een stuk groter.
Als je met de auto ergens naar toe gaat lijkt het misschien niet ver, maar als je dezelfde afstand gaat lopen lijkt het misschien toch iets verder.

Ik ben van mening dat afstand niet zo relatief is, net als tijd. Verschil tussen tijd en ruimte is dat we vrij in de ruimte kunnen bewegen, maar dat we maar één kant in tijd bewegen (vooruit). Je kunt tijd ook als een lijn van A naar B zien, waarbij A het verleden is en B de toekomst en waarbij wij met een constante snelheid van A naar B gaan.

Dimensies bestaan en zijn absoluut, ongeacht of je ervan bewust bent. Hoe je deze meet, zal altijd relatief zijn.

Wat jij misschien bedoelt te zeggen is dat er alleen maar 'nu' bestaat. Het verleden bestaat alleen in ons geheugen en de toekomst alleen in ons voorstellingsvermogen. 'Nu' bestaat eeuwig, daar komt nooit een eind aan.

Natuurlijk is er een waarnemer nodig om tijd te ervaren, maar nu haal je twee dingen door elkaar: tijd bestaat niet bij de gratie van de waarnemer, tijd hoeft niet ervaren te worden om te bestaan. Na je uitleg vermoed ik dat je inderdaad probeert uit te leggen dat verleden en toekomst niet bestaan. Daar ben ik het mee eens. :D

Dat is net zo iets als zeggen dat de ruimte waar je niet bent (of waar niemand is) niet bestaat. Alleen omdat we er niet kunnen komen, wil nog niet zeggen dat het niet bestaat.

Hmm, misschien gaat die vergelijking op, misschien ook niet. Misschien vindt alles tegelijk plaats en zijn de gebeurtenissen te vergelijken met een verhaal in een boek: de inhoud van de eerste bladzijde bestaat tegelijkertijd met de inhoud van de laatste bladzijde en alleen door alle regels chronologisch te lezen snap je wat er gebeurt. Of als een speelfilm: de tijd gekwantificeerd tot kleine eenheden die aan elkaar geregen zijn, elk filmbeeldje staat tot één tijdeenheid. Dan zou de opbouw van het heelal statisch zijn en bewegen wij met het voortschrijden van de tijd mee zodat de beweging een optische illusie is zoals beweging door filmbeelden ook een optische illusie is. Er zijn ongetwijfeld mensen te vinden die deze gedachte aan de hand van ingewikkelde berekeningen kunnen onderbouwen, het zou me niet verbazen als er m.b.v. de quantum-mechanica een dergelijke theorie is uitgewerkt. Het is best een interessant idee om er van uit te gaan dat op dit moment de oerknal plaats vindt, de Aarde ontstaat, de dinosaurussen rondlopen, en veel hoger ontwikkelde humanoïden door het universum vliegen. En dat allemaal in een statische vorm, het gaat voor ons pas bewegen en wordt begrijpelijk als we met de snelheid van de tijd meebewegen. In dat geval zal tijdreizen geen enkel probleem opleveren (knipoog richting Bert Jan, hij weet wat ik bedoel). Het zou kunnen, ook dan is er een eeuwigdurend 'nu' maar kun je zappend door de tijd naar de omstandigheden die je interesseren omdat het verleden en toekomst in potentie aanwezig zijn. Lijkt me wel leuk als het universum inderdaad zo is opgebouwd. Maar ik geloof er niet zo in omdat het universum niet in een keer kant-en-klaar kan zijn. Alles groeit: een boek of film is ook niet in een keer kant-en-klaar. Ik hoop dat ik nog te volgen ben b.t.w. Al met al denk ik dat tijd een continuüm is dat eeuwig duurt en beweging van materie mogelijk maakt, of andersom: de krachten tussen twee van elkaar gelegen stukjes materie zorgen voor het onstaan van beweging en dus ook tijd.

Wat je beschrijft komt in principe neer op wat ik bedoel. Aangezien ik geloof dat de toekomst al vaststaat, zou je idd kunnen zeggen dat we in een soort film zitten waarbij elk moment in de tijd een bepaald beeldje is, wat tot leven komt doordat we (voorwaarts) door de tijd reizen.
Maar net als in een film wil dit niet zeggen dat alles tegelijk gebeurt, alleen dat al vaststaat wat er gaat gebeuren.
Tijdreizen is in mijn ogen niet mogelijk. Je zou dit kunnen vergelijken met het terug- (of vooruit) spoelen van een film. Omdat we zelf als het ware deel uitmaken van de film, en dus geen onafhankelijke waarnemer zijn die het leven van buitenaf bekijkt, zullen we zelf niet weten dat we in de tijd reizen. Net als een acteur in een film niet weet wat er gaat gebeuren, ook al spoel je de film duizend keer terug. ;)

Als tijdreizen te vergelijken is met het terug- of vooruit spoelen van een film, waarom is terugspoelen dan wèl mogelijk en tijdreizen niet? En hoe stel je je het ontstaan van een universum voor waarvan de geschiedenis in één keer bepaald is? Is dat het gevolg van een natuurwet die vanaf het begin slechts één uitkomst heeft, en zijn wij daarmee een speelbal van een hogere wet zodat ons handelen eigenlijk al is voorgeprogrammeerd? In je reaktie bij het onderwerp 'vrije wil' schrijf je dat je er zo over denkt. Wat ik me dan afvraag is of je van mening bent of er een heel proces vooarafgaat voor die eind-uitkomst bereikt is, of dat alles vanaf het eerste moment in potentie aanwezig is, zoals alle beeldjes van een speelfilm al aanwezig zijn als de film begint.

Het verschil tussen die twee is dat in het geval van een proces naar een eindtoestand er alleen een eeuwigdurend 'nu' bestaat, in het tweede geval bestaat de hele geschiedenis voortdurend en hangt het er vanaf op welk moment van de geschiedenis je bent. Of bedoel je nog wat anders?

Degene die in de film spelen kunnen de film ook niet terugspoelen. Alleen zij die geen deel uitmaken van de film, die dus onafhankelijk ervan zijn, kunnen de film voor- of achteruitspoelen. Daarnaast zullen zij die in de film spelen, nooit merken of de film vooruit of teruggespoeld wordt.
Als je tijd bijvoorbeeld terug zou spoelen naar het verleden, zul je gewoon daar zijn waar je in het verleden was en weten wat je toen wist.

Zoals ik het zie staat alles wat gebeurt; verleden, heden en toekomst; al vast zoals elk beeldje van een film al vaststaat voordat de film begonnen is.
De vraag die dan overblijft is hoe dit alles vast is komen te staan. Wat bepaald heeft dat de dingen gebeuren zoals ze gebeuren. DIT is iets waar ik (nog) geen eenduidig antwoord op kan geven. Zoals ik het zie is alles afhankelijk van hoe het in het begin in werking is gezet, voor zover je kunt spreken van een begin.
Het zou kunnen zijn dat tijd oneindig is, en dus geen begin of eind heeft, evenals ruimte dat ook oneindig is en geen begin of einde heeft. In dat geval kun je niet spreken van een begin en kun je eigenlijk alleen maar aannemen dat het zo is (niet echt wat je noemt overtuigend bewijs, ik weet het)
Echter, misschien is tijd wel een soort (vicieuze) cirkel, waarbij je ook niet kunt spreken van een begin en eind. In dat geval zullen gebeurtenissen in de toekomst leiden tot gebeurtenissen in het verleden. De beschikbare tijd is eindig (net als dat de lengte van een cirkel eindig is) maar vanaf welk punt je op de cirkel ook vertrekt, uiteindelijk kom je weer op hetzelfde punt uit, een soort "timeloop".

Het is je misschien al opgevallen dat ik met betrekking tot tijd veel parallellen leg met ruimte. De reden dat ik dit doe is omdat tijd, net als ruimte een dimensie is (ruimte heeft er welliswaar 3). Dus alles wat voor de ene dimensie geldt, geldt in mijn ogen ook voor alle andere dimensies.

:huh: volgens mij heeft tijd geen vaste waarde, tijd is hoe je hem ervaart afgankelijk van de plaats waar je je bevindt.
Bvb. onze aarde draait rond zijn as, 1x in 24 uur , onze planeet draait rond de zon,de zon draait rond in onze melkweg, wij zij voortdurend in beweging.
Volgens Einstein zou men hoe snelller men reist des te minder vlug men verouderd,jij zou dat zelf niet gewaar worden,een buitenstaander wel.
Komt daar nog bij dat verouderen afhankelijk is van je hartslag, zodus vermoed ik dat je persoonlijke ervaring van tijd afhangt van de snelheid van je hartslag.
Ik denk dat doordat men van plan is bij lange ruimtereizen,de mensen in een diepe slaap te doen omdat men dan minder snel verouderd, k'kant mis ophebben
ik denk dat ik dat ergens gelezen heb,Carl Sagan denk ik. :unsure:

Ik denk niet dat de ervaring van tijd afhankelijk is van je hartslag. Dan zouden marathonlopers niet zo oud worden als de gemiddelde mens.

Ik denk dat het voornamelijk met de grote te maken heeft. Een mier die 3 weken leeft ervaart naar mijn mening die 3 weken als 120 jaar bij ons. Een 1-dagvlieg, die overigens 3 dagen leeft. Heeft een ander tijdsbesef als wij. Dit vliegje ervaart die 3 dagen als wij 120 jaar ervaren. :mellow:

Deosolis heeft wel gelijk, van zoogdieren is bekend dat ze gedurende hun leven ongeveer dezelfde hoeveelheid hartslagen hebben, een schildpad en een muis verschillen wat dat betreft niet zo veel. Na een aantal hartslagen houdt het op, topsporters zouden in theorie dus niet ouder dan 100 jaar kunnen worden en mensen die zich nooit al te druk hebben gemaakt dus wel. Maar topsporters of zeer aktieve mensen hebben misschien in relatief korte tijd meer meegemaakt dan stokoude mensen gedurende hun hele leven. En veel topsporters hebben vanwege hun goede conditie vaak een lage hartslag, b.v. 35 slagen per minuut.
Topsporters komen volgens mij niets tekort.

Dat wist ik niet... Weer wat geleerd! :)
Ik heb dus geen conditie, dat is het verschil tussen mij en een topsporter...

Er is nog iets eigenaardigs,wat ik persoonlijk heb ervaren, misschien is het inbeelding of iets anders, maar vlak voordat men een accident krijgt,lijkt de tijd plots te vertragen. Ik weet niet juist hoe ik het moet uitleggen, tis juist alsof men op dat moment zoveel tijd krijgt om na te denken.
Ik weet nu natuurlijk niet of dat altijd zo is,maar ik heb dat voorgehad, een jaar geleden, toen ik met mijn motor uit een bocht ging.Ik had de tijd om aan mijn vrouw en aan mijn kinderen te denken, terwijl ik zat te mikken om tussen een lantaarnpaal en de afsluiting van een voortuintje te geraken.Pas toen ik ongeveer 50m verder, in pas omgeploegd land tot stilstand kwam,leek de tijd plots weer normaal te gaan.
:wacko: Pas dan voelde ik mijn hart ongelooflijk tekeer gaan.
Het was net of de ganse gebeurtenis in slow-motion was geweest,en nogthans reed ik meer dan 120 voordat ik de bocht inging.

Ik denk dat dit ook grotendeels te maken heeft met de schrik.

Stel je het volgende maar eens voor: Je word midden in de nacht wakker van lawaai beneden, het is een inbreker. Deze inbreker is zo brutaal dat hij zelfs boven komt en je slaapkamer in gaat. Het hele moment dat de inbreker in je slaapkamer is doe je net alsof je slaapt, terwijl je doodsbang bent.

De tijd gaat op zo'n moment ongelofelijk traag. Ik denk dat het dan toch grotendeels met je ervaring te maken heeft.

Tijd is een woord dat we verzonnen hebben voor datgene wat verstrijkt tussen gebeurtenissen in.

Plato is gewoon cool! :yes: B)

Tijd is dat wat vergankelijk is ^_^

Het zou de adrenaline kunnen zijn, de processen in je hersens werken op topsnelheid, i.i.g. veel sneller dan normaal, waardoor je in de zelfde tijd meer kunt beredeneren. Dat proces van beredeneren ervaar je zelf niet sneller dan normaal dus per saldo lijkt de wereld om je heen te vertragen. Of het echt zo werkt weet ik niet, je zou het een bioloog of psycholoog kunnen vragen voor een goed onderbouwd antwoord.