Ga er maar eens lekker voor zitten! :lol:

In het voormalige Friese terpdorp Wieuwerd staat een kerkje, gebouwd rond 1200, en vervolgens tussen 1860 en 1870 ommetseld.

Onder het koor van dit kerkje bevindt zich een grafkelder.
Volgens een inscriptie op de muur van de keder, stamt de kelder uit 1609.
Een tweede reden om te veronderstellen dat de grafkelder uit dat jaar stamt, is het overlijden van een zekere Anna Juckema, de schoondochter van de heer Walta.

Deze familie Walta bewoonde destijds Thetinga-state, een versterkte adellijke boerderij, even buiten het dorp.
De Walta's hadden een hoog aanzien en ze bekleedden hoge betrekkingen.
Daarnaast waren ze behoorlijk rijk, en dat tezamen met het overlijden van de 30-jarige Anna, kan een beweegreden zijn geweest een familiegraf te stichten in de vorm van een grafkelder. (Dit was indertijd vrij normaal. De hogere adel was bevoorrecht en bij machte zich zo dicht bij God te scharen, veel adel werd immers ook gewoon in de kerk zelf begraven. Een grafkelder was hierop een variatie.)

Later werd de state, met toestemming van de gezusters van Aerssen, de laatste telgen van de Walta's, in gebruik genomen door de Labadisten, die daar een kloostergemeenschap begonnen. Hierover later meer.

Pas in 1765 werd de grafkelder 'herontdekt' door timmerlieden.
Ze vonden 11 lijkkisten, op elkaar gestapeld en nog "geheel gaaf, met in elke kist een menselijk lichaam, geheel uitgedroogd maar geenszins vergaan."
Deze lichamen waren gekleed en de kisten waren van binnen bekleed met prachtig linnen.

Onderzoek wees uit, dat de mummies niet gebalsemd waren, en dus op geheel natuurlijke wijze gemummificeerd.
De oorzaken hiervan zijn niet geheel bekend.

Ene heer Scheltema liet begin 1800 één van de twee luchtgaten in de kelder afsluiten, met als gevolg dat de mummies begonnen te ontbinden.
Hieruit concludeerde hij dat de luchtstroom in de kelder grote invloed had op het uitdrogen van de lichamen.

De heer van den Bergh wees er begin 1900 op dat niet alleen de lichamen in de kelder bewaard waren gebleven, maar dat de kisten die op het kerkhof waren begraven wel twee keer zolang goed bleven dan op andere plaatsen in Friesland.
Dit verschijnsel schreef hij toe aan de aanwezigheid van bodemgassen die conserverend zouden werken.
Hij wees hierbij op het feit dat een Engelse Lord een exacte kopie van de kelder in Wieuwerd liet namaken in een kerkje op zijn landgoed.
Het enige verschil met de bevindingen in Wieuwerd was......dat alles wat zijne Lordship in zijn kelder plaatste, meteen tot ontbinding overging.

Bij graafwerk verricht rond 1896 vond men ook nog eens enkele opmerkelijke voorwerpen......
Ten eerste een grote kies met wortel, die aan een zilveren draadje in één van de kisten zou hebben gehangen.
Ten tweede vond men een kunstgebit geheel gesneden uit been. Men veronderstelt dat dit kunstwerkje aan Anna Maria van Schürman toebehoorde, die vooraanstaand lid was van de Labadisten, en tandeloos door het leven ging.
Naast deze opmerkelijke vondsten vond men ook nog een paar geheel gave planken met glazen ruitjes.

In 1848 werd onderzocht of de kelder nog steeds zijn conserverende werking had.
In de zomer werd er een snoek en een stuk lever opgehangen in de kelder.
Al snel steeg er een rottingslucht op uit de kelder, en dus werd de proef als mislukt verklaard....
In oktober van hetzelfde jaar herhaalde men de proef met een baars en een goudplevier. Na een jaar bleken de beide proefobjecten geheel uitgedroogd en hun gewicht was tot een kwart van het oorspronkelijke gewicht afgenomen.
De precieze oorzaken van de conserverende werking bleven echter een raadsel...

Van de 11 mummies die in 1765 zijn ontdekt, zijn er tegenwoordig nog 4 over...
De andere mummies zijn hoogstwaarschijnlijk meegenomen door studenten van de medische faculteit van de toenmalige Universteit van Franeker, en door andere "nieuwsgierigen"...

Wie zijn de mummies?

Zijn de mummies leden van het geslacht Walta, zijn het Labadisten, of zijn ze met geen van beiden verbonden...?

Dr. Ledder, die de proeven in 1848 uitvoerde, was van mening dat de Labadisten niets van de kelder afwisten, en dat het dus leden van de Walta's waren, die in de kisten lagen.
De kelder wordt namelijk nergens in de geschriften van de Godsdienstige leefgemeenschap genoemd....
Enige zekerheid bestaat er toch, aangaande het lichaam van de goudsmid, die tegenwoordig geheel links in de kelder ligt.

Deze meneer Stellingwerf had de nadrukkelijke wens na zijn dood te worden bijgezet in de kelder te Wieuwerd. Hij was lid van de Labadisten, en na het uiteenvallen van deze gemeenschap trok hij naar Leeuwarden, waar hij zijn vak als goudsmid weer ging uitoefenen.

Naast de smid ligt een vrouw die men "de vergeten vrouw" noemt.
Over haar is dan ook amper iets bekend.

Naast haar, ligt een man met een kaak-abces, waaraan hij waarschijnlijk een zeer pijnlijke dood heeft moeten beleven.

Als vierde ligt er naast hem een meisje van ongeveer 14 jaar oud, gestorven aan tuberculose.
De precieze identiteit van de laatste drie mummies heeft men nooit kunnen achterhalen.

De Labadisten

De Labadisten waren volgelingen van Jean de Labadie, geboren in 1610 vlakbij Bordeaux. Hij kwam uit een adellijke familie en werd als Jezuïet opgevoed.
Zijn radicale, mystieke geloofsopvatting bracht hem bij de Jansenisten.
Hij trok rond als prediker en kreeg behalve volgelingen ook de nodige vijanden.

De Labadie verliet onder dwang het Katholicisme, en kwam in aanraking met de opvattingen van Calvijn.
In Genève was hij een tijdlang predikant en professor. Hij kreeg een groep jonge mensen om zich heen, waaronder Johan Godschalk, de broer van Anna Maria van Schürman. Door haar toedoen kwam De Labadie naar de Waalse Kerk in Middelburg om zijn leer te verkondigen.
De gevestigde kerken zagen zijn aantrekkingskracht en godsdienstoefening in huiskamerverband als bedreiging en stuurden hem herhaaldelijk weg.

De manier van leven van de Labadisten, met name het samen leven van mannen en vrouwen, en het negeren van het burgerlijk huwelijk, riep grote weerstand op bij de overheid.
De laatste telgen van het geslacht Walta, de freules van Aerssen, bevonden zich ook in het gezelschap van de Labadisten. Zij stelden uiteindelijk Thetinga-state beschikbaar voor bewoning door de Labadisten.
Zij vestigden zich daar met 160 volgelingen.

De beoefening van hun godsdienst verliep op een afwijkende, voor hun tijd provocerende manier.
Arm en rijk, mannen en vrouwen, iedereen leefde door elkaar, en naar ieders mening werd geluisterd. Iedere dag was men met het geloof bezig, en er werd elke dag gewerkt, ook op zondag.

De kloosterachtige gemeenschap streefde naar een mystiek, "opgaan in God",
de "Wereld" moest uitgebannen worden, en men diende talent, begeerte, wens en wil op te geven.
Zo werd de dominee te werk gesteld aan de wastobbe, en de kunstenaar in de wolverwerking.
Er was openbare biecht, en geen gezinsleven.
Kinderen werden streng opgevoed, en aardse sier als verwarming was uit den boze.

Wetenschap was hun evnwel niet vreemd, zo kon het chemisch laboratorium van Hendrik van Deventer, ook inwonend lid, rekenen op een grote cliëntele.

Aangezien zij daar konden wonen dankzij de goodwill van de freules, en geen erfrecht hadden omdat zij geen familie waren, waren ze ter zijner tijd uit te wijken naar onder andere Suriname, waar Cornelis van Aerssen, de broer van de zusters, Gouverneur was. Dit werd geen denderend succes, net als het stichten van een nederzetting nabij New York.

Toen van Deventer besloot de inkomsten van zijn heelkundige praktijk in eigen zak te houden voor de erfenis van zijn 10 koters, viel de grootste inkomstenbron voor de gemeenschap weg. In 1688 werd daarom besloten de gemeenschap van goederen op te heffen.
De opvolger van de Labadie, Pierre Yvon, stierf in 1707, en dit betekende het werkelijke einde van de Labadisten, want het godsdienstig verband viel weg.

Tot 1725 werd de state nog bewoond door Labadisten.
Sindsdien werd het regelmatig verwoest en opnieuw opgebouwd.
Tegenwoordig rest er niets meer van de state.

Bron:1>Wat Bewoog De Labadisten. 2>Wieuwerd En Zijn Historie.

de plaatjes voeg ik toe in de volgende reply!!!!

Heeft u nou ook zo'n leuk mysterie in uw achtertuin? meld het in dit forum!!!!

de man met het kaakabces. links de vergeten vrouw.

onder: de goudsmid, Stellingwerf.

en finally, de vergeten vrouw.

ik zal nog een poging doen een tekening in te scannen, waarop te zien is hoe de kelder erbij lag toen ze ontdekt werd door de timmermannen.

bene er nu twee keer geweest, en ik kan er maar geen genoeg van krijgen! :)

en ja! de kelder toen deze nog jong was.....

Inderdaad zeer boeiend dat er ook in ons eigen kikkerlandje mummies gevonden worden. Hier ben ik nog niet geweest, maar ik wil er zeker nog eens gaan kijken.
Zelf heb ik in Aarhus, in Denemarken, de Tollundman gezien. Deze gemummificeerde man hebben ze uit het veen opgegraven, zoals er meerdere mummies in de veengebieden van Noord-West Europa gevonden zijn (ook in Nederland). De conserveringsmethode is hier geen raadsel, maar toch ook indrukwekkend (2400 jaar oud!). :)

Link: http://home6.inet.tele.dk/hjortspr/Tollundmand.htm

Iderdaad zijn de Veenlijken geen raadsels meer, behalve dan hoe ze in het veen zijn terechtgekomen.

Maar het zijn wel griezelig 'levende" verhalenvertellers......
vooral deze meneer. Hij lijkt zo wakker te kunnen worden, om je te vertellen hou hij heet, waar hij geboren is....hoeveel kinderen hij heeft......

zeer indrukwekkend!

Meer mensen met een leuk mysterie in hun directe woonomgeving?
Mummies, vruchtbaarheidsstenen/keien, mythes of legendes..... :)

make my day!

Prachtige mummie! Lijkt net uit steen uitgehouwen!
Zo mooi liggen de mummies van Wieuwerd er niet meer bij,.... die kunnen wel een facelift gebruiken.... :lol:

Enneh, nog een mysterie in ons kikkerlandje: Skilige Piip ( Ned: Kille Pijp/Brug)
Dit weggetje is al jaren de bron van spookverhalen in Friesland.
Het verhaal gaat als volgt:

Tussen Veenwouden en Zwaagwesteinde (Friesland) ligt de Boppewei, een smal weggetje. Eens stond daar een grote versterkte boerderij die gerund werd door een oude man met zijn dienstmeid. De oude man had in een van de voorkamers een loden kist die hij heimelijk bewaakte. Op een dag vergat hij de kamer met de loden kist af te sluiten en de diensmeid kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen om te gaan kijken wat de oude man in het geheime kamertje bewaarde. Ze trof in de kist allemaal goudstukken aan en haar hebberigheid dreef haar ertoe een deel van het goud weg te nemen en in de tuin te begraven.
Toen de oude man 's avonds thuis kwam zag hij dat er goudstukken misten en ontsloeg hij de dienstmeid.
Zijn wantrouwen en gierigheid groeide met de dag tot die ene winterdag. Hij bedacht steds manieren om zijn goud in veiligheid te stellen maar verplaatste het toch iedere keer weer omdat het niet veilig genoeg zou zijn voor dieven en ander gespuis. Uiteindelijk bedacht hij dat hij het in de tuin zou begraven, tussen de eikebomen.
Met zijn ezels sleepte hij de loden kist naar de tuin en begroef hem diep in de aarde. Hij plaatste een houten kruis op de omgewoelde aarde zodat iedereen zou weten dat hij het geld nooit af zou staan, zelfs niet na de dood.
Achterwaarts op zijn ezel gezeten liep hij terug naar het voorhuis, om zolang mogelijk naar zijn beminde goud te kunnen kijken. Echter door de duisternis verstapte de ezel zich en wierp de oude man van zijn rug. Hij stierf terplekke, maar kon zijn zielrust niet vinden. Iedere avond bij het vallen van de duisternis zag men zijn geest achterstevoren op zijn ezel, met zijn lantaarn in de hand door de tuin rijden. En later, toen de boerdeij afgebroken was en de tuin geen tuin meer was, zag men nog steeds het spook op de ezel rondwaren.
Het spook van de oude man schijnt er zelfs verantwoordelijk voor te zijn dat een man uit Veenwouden verdween toen hij 's ochtends vroeg te voet onderweg was naar Heerenveen. Men heeft hem nooit meer terug gezien.
Verschillende dominees, priesters en geestverbanners werden op het spook van Skilige Piip afgestuurd en geen enkele kwam er levend terug. Tot op een zekere nacht zeven uitbanners het spook zover kregen plaats te nemen in hun koets en ze hem mee namen naar de Beampoel ( een klein moeras in de buurt van Veenwouden), waar ze hem achterlieten.
Sindsdien heeft niemand meer iets van het spook vernomen.
Toch blijft de Skilige Piip bron van spookverhalen. :blink: