Gisteravond heb ik tijdens de filmmarathon Kill Bill 1 en 2 gezien. Inclusief drie pauzes is dat bijna zes uur film, dan valt op hoe oncomfortabel de stoelen zijn.
Hoe was de film? Ik moet het nog even laten bezinken, toch geef ik alvast mijn eerste indruk.

Ik vind Pulp Fiction een meesterwerk en dan zijn de verwachtingen hoog gespannen. Je moet Kill Bill niet vergelijken met PF, het is een ander soort film. In PF speelde Uma Thurman de rol van Mia. Mia speelde in een pilot: Fox Force Five, vijf vechtende vrouwen met ieder een specialisatie, Mia's specialisatie waren messen.
Quentin Tarrantino was zo onder de indruk van Uma Thurman dat hij haar beloofde een nieuwe film speciaal voor haar te schrijven en op te nemen.
Dat is Kill Bill geworden, Uma Thurman speelt de rol van -censuur- en haar specialisatie is Samurai zwaarden.
Nou heb ik de afgelopen twintig jaar al heel wat actiefilms met zwaarden gezien zoals Highlander 1 t/m weetikveel, Rob Roy, Braveheart, Zorro, Gladiator, Lord of the Rings 1,2 en 3 en nog een aantal, dus het nieuwtje is er wel van af. Misschien dat het daar aan ligt, maar ik heb de zwaardvechtscènes onderhand wel gezien, Kill Bill viel me tegen.

Behalve de (wel heel mooi gefilmde) zwaardvechtscènes heeft Kill Bill naar mijn smaak teveel last van knipoogjes naar andere films. De film neemt zichzelf naar mijn mening teveel in de zeik, zelfspot is een goede eigenschap, je kunt het ook overdrijven en dat is hier wel het geval vind ik. De hele sfeer is zo 'over the top' dat ik nauwelijks in het verhaal kwam maar steeds het gevoel had naar een gestileerde film te kijken. De dialogen zijn ook niet zo sprankelend als in Pulp Fiction.

Het eerste deel is een stuk flitsender door de akties, het tweede deel is veel rustiger en heeft meer dialogen. Aangezien Kill Bill 2 om half twaalf begon merkte je dat de toeschouwers in de zaal begonnen in te kakken, een beetje aktie was dan wel goed geweest om je weer op het puntje van je stoel te laten zitten. Mijn zitvlees begon tegen die tijd al aardig pijn te doen, en het heen en weer geschuif had niet met de spanning in de film te maken.

Heb ik een rotavond gehad? Nee, ik heb me redelijk vermaakt, Kill Bill is alleen een film geworden waar je je verstand op nul moet zetten en die je met een bak popcorn en een fles cola moet ondergaan. Volgende keer dan maar weer naar het filmhuis voor een origineel verhaal.