N.a.v. de discussie over de lijkwade (bert-jan haalt de post daar vast wel weg), deze stelling. Ik zou zeggen: ga frontaal in de aanval (wat je mening ook is), ik wil een vlammende discussie!

Geloof geeft volgens mij geen houvast en geen geluk, slechts schijnhouvast en schijngeluk. Vasthouden aan vermeende zekerheden (vermeend, want er zijn maar barweinig zekerheden in het leven) maakt alleen maar geweldig angstig. Uit deze angst komt volgens mij ook het gebrek aan zelfkritiek en onderzoek voort. Als je werkelijk gaat kijken waar je in gelooft en waarom, dan zou je toch al je 'zekerheden' kunnen kwijtraken! Mensen die erg hard geloven, leven eigenlijk in permanente angst, alleen zien ze het niet, omdat ze het hebben afgedekt met het dekentje van hun geloof dat zij heilig noemen.

Je zou je natuurlijk kunnen afvragen: nou en? laat die mensen lekker hun gang gaan, als zij nou denken dat ze gelukkig zijn! Dat zou je inderdaad kunnen zeggen als er geen oorlogen, geen plunderingen van de aarde (kapitalisme ed. zijn ook geloven wat mij betreft), uitbuitingen van andere mensen en dieren etc. van zouden komen. Nu is het vrij duidelijk dat al deze nare zaken er wel zijn (en veroorzaakt worden door angst, door geloof (in wat dan ook). Daarom: geloof maakt meer kapot dan je lief is......

Ik heb voor dat weet ik nog niet gekozen.
Want het geloof of beter gezegd religies hebben voordelen en nadelen.
Een voordeel is dat de religies hebben is de medelevendheid in de mensheid die ze prediken, maar het nadeel hiervan is tevens weer dat ze niet iedereen moeten proberen te overtuigen van HUN "waarheden". Wat weer tot conflicten leidt en die conflicten eindigen zoals gebruikelijk in de bekrompenheid van de mens weer in oorlog. Endus neig ik meer naar de negatieve kant, maar er zijn natuurlijk ook gelovigen die alle mensen als gelijken zien. Endus is het voor mij persoonlijk moeilijk om hier een zwart-wit keuze in te maken. Maar ben wel van mening dat ieder vrij moet zijn om te geloven wat hij of zij wil.

En als ik dit zo teruglees ben ik het dus eigenlijk wel eens met DeDenker.

Moet erbij toevoegen dat ik dus niet-gelovig ben in de vorm van een religie.
Ik ben wel van mening dat er meer is tussen het "einde" van het heelal en de aarde. Maar ben er zelf nog niet helemaal aan uit wat dit zou moeten zijn.

Volgens mij is het onmogelijk nergens in te geloven. Dan kun je nergens meer in geloven, behalve in dat je bent. Descartes, weetjewel, ik denk dus ik ben.

Je kan hoogstens voor jezelf bepalen in hoeverre je jezelf persoonlijke zekerheden toelaat. Ik wil bijvoorbeeld best (vrijblijvend) een geschiedenisboek geloven, maar als er na een onderzoek iets onwaar blijkt te zijn, of onwaarschijnlijk, zal ik m'n 'geloof' echt wel aanpassen, of er aan twijfelen. Ik geloof :rolleyes: dat je kritisch moet zijn naar wat je zelf gelooft. Omdat je nooit objectief kunt zijn. Je wil is er ook nog, je voorkeur voor de waarheid. Erg gevaarlijk voor je objectiviteit...

Ik vind dat als je je compleet vastklamt aan een geloof/religie en er 'zeker' van zegt te zijn, je sowieso flink verkeerd bezig bent. Ik vind het eerlijk gezegd nogal dom om onvermurwbaar zeker te zijn van verhaaltjes. Ik denk dat dat inderdaad ten koste gaat van je zelfkritiek en ik denk ook dat de rust die mensen krijgen van het gevoel een god of jezus bij zich te hebben, schijnrust en schijngeluk is. Maar daarentegen denk ik dat die schijnrust niet per sé erg is. Ik zal zelf alleen liever ongelukkig zijn met de waarheid/onzekerheid (niet dat ik dat ben), dan gelukkig in een schijnwaarheid.

Oja dit geldt natuurlijk niet alleen voor religie, maar voor alle soorten geloof.
En ik heb niet gestemd, want ik denk dat het voor iedereen anders is, of geloof meer kwaad dan goed brengt. Het ligt er denk ik aan waar je genoegen mee neemt. Hoeveel waarde je hecht aan een kritische blik.

En ivm de stelling, als niemand meer iets zou geloven, omdat je het toch niet zeker weet, zal er dan opeens geen ellende meer zijn? Als mensen niet meer oordelen over wat goed is en wat kwaad? Krijg je dan niet juist een hele onverschillige wereld? En allemaal levensmoeie mensen? Ik zie niet hoe het de wereld zou verbeteren.

ik heb voor optie 2 gekozen, met de mededeling erachteraan dat ik me hier verder niet mee bezig houd, omdat naar mijn mening juist de discussie over geloven en religie voor de meeste ellende zorgt.
Als iedereen gelooft, en verder dat voor zichzelf houdt, is er nl nix aan de hand. Pas als mensen zich druk gaan lopen maken over het (andere) geloof van de buurman, krijg je problemen.

De heksen hebben daar een perfecte oplossing voor, die iedereen zou moeten aannemen.
Het geloof is een kwestie van ervaren, van zelfkennis en van respect tegenover andere levensbeschouwingen. Geen zieltjeswinnerij toegestaan dus.

zo zag ik het graag overal..... :cry:

De ellende in de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen geen zekerheden hebben, daar angst voor hebben en daarom naar houvast gaan zoeken. Mensen gaan zich identificeren met deze 'houvast' (wat dan ook). Mensen worden dus hun ideeën en zullen alles zien door de bril van hun ideeën. Je leeft dan eigenlijk niet in de wereld, maar in je eigen projectie. Zo leef je dus eigenlijk altijd in conflict, het conflict tussen de werkelijkheid en jouw beeld ervan. Juist dat maakt mensen onverschillig, blind voor het leed van anderen, voor schoonheid etc. Iedereen zwelgt een beetje in zijn eigen kleine wereldje, zonder enig contact met wat dan ook.

Het engste geloof dat vrijwel iedereen aanhangt, is het geloof in het zelf. Daaruit vloeien alle andere geloven voort en dat is de bron van alle ellende.

Ik denk toch dat schijngeluk niet bestaat, geluk is of is niet. Je kan wel van elkaar vinden dat je om de 'verkeerde' redenen gelukkig bent, maar dat is dus maar een mening, en wijst naar onbegrip. (Ik begrijp bijvoorbeeld niet dat je extreem vastgeklamt kan zijn aan een religie en daar gelukkig mee kan zijn, het zou dus de verkeerde reden zijn voor mij, maar kennelijk niet voor sommige anderen, en als ze anderen niet lastig vallen daarmee, is dat toch best.)

Schijnwerkelijkheid is denk ik onvermijdelijk. En je hoeft niet in conflict te zijn. Ik heb er best vrede mee dat ik nooit iets helemaal zeker zou kunnen weten en dat m'n wereldbeeld nogal beperkt is, zoals die van iedereen. Als je dat in je achterhoofd houdt, die beperking, kan je makkelijker open staan voor andere meningen en geloven. En ben je dus juist minder blind.
Ik denk dat ellende eerder wordt veroorzaakt doordat veel mensen niet met elkaars meningen en geloven kunnen omgaan, geen respect hebben en het veroordelen als 'slecht' en vinden dat het dus met geweld of onderdrukking verslagen moet worden of iets dergelijks achterlijks. Dus niet door die geloven zelf, en ook niet door de discussies erover. Die discussies zijn juist nodig voor meer begrip voor elkaar, lijkt mij.

De keus in de poll is zwart/wit en als je de nuance zoekt weet je het niet. Dus Tardis heeft over deze stelling geen mening. Ik heb voor 3 gestemd. :) Hmm, ik denk niet dat iemand gelooft dat ik hier geen mening over heb. ^_^ klopt! Ik ga hier even opschrijven wat mijn mening is.

(Knakt vingers)

Je hebt wel gelijk met de bewering dat mensen op zoek naar houvast zijn. Ik maak zelf het onderscheid tussen regels en wetmatigheden. Wetmatigheden staan vast, regels zijn door ons bedacht en kunnen veranderen. Regels bieden ook houvast, in het verkeer heeft rechts voorrang. Bij ons althans, in Engeland krijg je een probleem als je aan deze regel vasthoudt. Ook in een geloof barst het van de regels: gij zult niet dit, gij zult niet dat, en als je je er niet aan houdt nou dan eh, dan ehh.... (kuch) ... ehh ..... nou dan merk je het nog wel!
Dat klinkt heel dreigend, dus kun je je maar beter aan de regels houden, dan gaat alles kennelijk goed. Zo worden kinderen opgevoed, die hebben struktuur nodig in de vorm van regels. Zo hou je een samenleving draaiend, anargie werkt alleen onder gelijkgestemden. We hebben dus regels (afspraken) nodig en dienen ons daaraan te houden om de omgang met elkaar te versoepelen. Dat houvast hebben we nodig, zonder houvast hebben we voortdurend conflictsituaties.
Je hebt volgens mij ongelijk met de bewering dat geloof slechts schijnhouvast en schijngeluk biedt.
Onze samenleving is gebaseerd op het Christelijk geloof, onze wetten zijn gebaseerd op de tien geboden uit de Bijbel. Uit het Christendom is de sociale samenleving ontstaan, zorgen voor mensen die moeite hebben om zich staande te houden. Zouden we de zwakkeren aan hun lot overlaten dan zijn zij en wij slechter af, kijk naar de verslaafden die op straat rondhangen en bedelen om geld. De samenleving hoort deze mensen van straat te halen, ze te wassen, en te helpen de vicieuze circel waarin ze zijn beland te doorbreken. De samenleving doet dat niet, houdt zich niet aan deze Christelijke regel en niet alleen de verslaafden hebben last van deze situatie, de samenleving heeft er ook last van omdat er zoveel criminaliteit mee gemoeid is. Als de overheid had ingegrepen en deze mensen van straat had gehaald zouden ze de maatschappij aanzienlijk minder gekost hebben dan nu het geval is. Naastenliefde is dus een vorm van eigenbelang, maar beslist geen schijnhouvast. Het heeft een bewezen waarde.

Die mensen ken ik wel, en ik geef je gelijk dat hun geloof een deken is dat ze over zich heen trekken om hun twijfels te bedekken voor de buitenwereld en zich te beschermen tegen invloeden uit die buitenwereld. Dat is een bekrompen geloof, die mensen zijn niet vrij om hun geloof te toetsen en de hoofdzaken van de bijzaken te scheiden. Die mensen worden boos als je betwijfelt of Jezus op het water heeft gewandeld. Ik vind dat deze mensen juist niet sterk in hun geloof staan, ze consumeren blindelings de woorden die ze horen en de teksten die ze lezen omdat het in de Bijbel staat en alles wat niet in die Bijbel staat is van de duivel, niet kosjer, of occult.
Ik ken gelukkig ook een hoop mensen die wel zo sterk zijn dat ze de hoofdzaken van de bijzaken weten te scheiden, en over de grenzen van hun eigen geloof kunnen kijken om met anders denkenden te discussiëren. Voor die mensen is hun geloof geen beperking, maar biedt het ze een houvast om voor zichzelf te bepalen wat werkelijk belangrijk is in hun leven.

Het ligt eraan hoe je met je geloof omgaat.

Als je je eigen geloof getuigt is er niets aan de hand maar als je gaat proberen mensen je geloof op te dringen en probeert te overtuigen zit er iets fout.

Dus ik ben niet eens met de stelling...! ;)

Uit je uitleg maak ik op dat je bedoelt dat de ellende voortkomt uit de verkeerde veronderstelling dat het 'zelf' bepaalt wat goed en slecht is. Daar kan het 'zelf' niet zoveel aan doen, dat zit nu eenmaal in de aard van het 'zelf'. Ik vind dat de bron van de ellende vooral zit in het oordeel dat het 'zelf' over het gedrag van anderen velt, het 'zelf' heeft nooit voldoende informatie om te bepalen of de daad van een ander 'verkeerd' is. Natuurlijk zijn duidelijke misdaden wel verwijtbaar, ik bedoel meer het afkeurende oordeel dat sommige mensen hebben over anderman's levenswijze en de opdringerige manier waarop zij hen dat laten merken.
"Wie zonder zonden is werpe de eerste steen" is ook een uitspraak van Jezus en ik sta daar helemaal achter, inderdaad kunnen we beter ons zelf proberen te verbeteren dan de anderen van alles en nog wat te verwijten.

Een andere vraag dan: 'Is geloof nodig voor een goed en deugdzaam leven?'

Is het nodig dat je een geloof hebt, hoop op iets na de dood? Is het nodig dat je jezelf Nederlander, Japanner of wat dan ook kunt noemen? Is het nodig dat je een grotere auto hebt dan je buurman? Is het nodig dat je meer weet dan de mensen om je heen?(ik heb het nu niet over werksituaties). Is het nodig dat je een doel in je leven hebt ('blijven leven' en de daaraan verbonden consequenties buiten beschouwing gelaten)?. Heb je meer zekerheid in je leven als je in een zelfbedachte zekerheid gelooft?

Is het leven meer/minder nutteloos/zinvol als je voor jezelf op deze vragen ja kunt antwoorden? Kun je geheel vrij van deze zaken leven? Zo ja, waarom doen mensen dat dan niet? Wat brengt mensen ertoe te gaan geloven (in alles wat hierboven staat en meer)?

Ik denk dat je ook de vraag kan stellen: Wat heeft een geloof voor nut?

Hierop zou ik zeggen, ondervindt dit zelf, want uitleg is niet mogelijk! :yes:'
Het is persoonsgebonden... :yes:

Met die vraag kom je in gevaarlijk gebied, omdat je die vraag over alles kunt stellen. En het gaat er niet om of geloven wel of geen nut heeft, maar wat de reden is dat mensen geloven (nu eventjes). Wat daar dus werkelijk achter zit. Als je dat weet kun je betere uitspraken doen over de consequenties ervan.

Volgens mij schuilt er naast hoop en goedheid nog meer in religie. Namelijk zelfontplooiing.Dat is in een religie volgens mij belangrijker dan wat ook. en dat er van die idioten zijn die op hun manier met oorlogen hun geloof op menen te moeten dringen aan anderen, heeft eigenlijknix meer te maken met hun religie, maar met het niet (willen?) begrijpen van de essentie van hun geloof.

Neem nou bijvoorbeeld vrouwenbesnijdenis. Dat heeft helemaal nix te maken met de islam. In de Koran vind je geen enkele letter die betrekking heeft tot het verminken van het vrouwelijk geslachtdeel. Toch menen sommige mannen binnen de islam dat deze misdaad noodzakelijk is voor de reinheid van een vrouw en roepen ze om het hardst dat Allah het zo gewild heeft. Terwijl dit helemaal nix meer met Allah, God, of religie te maken heeft maar alles met machtvertoon.
Hetzelfde geldt in grote lijnen voor de kruistochten, heilige oorlogen en heksenvervolgingen. Die vloeien niet voort uit het geloof, maar uit de grootheidswaanzin van de mens.

Kortom, religie is niks mis mee, zolang je de essentie maar in het oog houdt.

en dan nog iets:
Ik heb het gevoel dat alle bovenstaande posts met name over de christelijke en mohamedaanse religies gaan. Er zijn namelijk veel religies die niet aan zieltjeswinnerij en heilige oorlogen doen en al helemaal niet aan misleiding van de menselijke psyche, maar juist stimuleren tot zelfkennis en zelfontplooiing!!

Wat versta je onder zelfontplooiing?

Ik kan in geen enkele van de polls in dit forum optie 1 kiezen. De volgende opties gaan wel altijd. Ligt dit aan mij of aan de site?

Dat probleem kun je beter melden bij de opmerkingen en suggesties, misschien dat de webmaster iets aan de instellingen kan veranderen. Zou je in dit geval voor de eerste optie hebben willen stemmen?

Ik zal er eens naar kijken... :ermm:

Ik heb gekozen voor optie 2, omdat 't puur persoonsgebonden is of je er een positieve of negatieve wending aan geeft. :)

Geloven in de ruimste zin van het woord heeft ook wel degelijk een bewezen uitwerking in de materie; denk aan het placebo-effect, denk aan psychische klachten die hun uitwerking hebben op 't lichaam( psychosomatische klachten) en zelfvertrouwen(geloven in jezelf), of een gebrek hieraan, dat een duidelijk effect heeft op 't functioneren van iemand.

Geloven is voor de gene die niet weten zal..

Ik weet het liever dan dat ik het geloof.. daar heb je niets aan.. Meningen moeten net als feiten onderbouwd kunnen worden en bij de dingen die we geloven kunnen we dit in vele gevallen niet.

Aan de andere kant: geloven is hopen, hopen doet leven..

Toen mijn vriendin overleed heb ik veel aan mijn geloof gehad.

Dus ik had er wel steun aan. En dat ligt ook per persoon weer verschillend denk ik!

Hmm, ja ik snap wel wat je wilt zeggen, ik denk voor een groot deel net zoals jij hier beschrijft. En toch, ik kan een paar voorbeelden geven waarin b.v. wetenschappers, die er om bekend staan niets te 'geloven', er niet aan ontkomen om te geloven in iets wat ze niet zeker weten.

Om dan maar eens concreet te worden het volgende voorbeeld: De afgelopen eeuw zijn er veel ontdekkingen gedaan die elkaar lijken uit te sluiten, zo heeft licht de eigenschappen van een golf en van een deeltje. Als gevolg daarvan bestaan in de natuurkundige opvattingen van de 20ste eeuw twee hoofdstromingen: de groep die zich vooral bezighoudt met de relativiteitstheorie, de andere groep houdt zich vooral bezig met de kwantummechanica. Kort door de bocht gesteld volgt daaruit dat het onzekerheidsprincipe op twee verschillende manieren wordt geïnterpreteerd: de ene groep stelt nog steeds dat het universum zich houdt aan de logica van oorzaak en gevolg (deterministisme) en de andere groep stelt dat het universum op subatomair niveau een heel eigen leven leidt waarin spontaan vanalles gebeurt. (chaos)

Beide 'kampen' hebben uiteraard steekhoudende argumenten voor hun opvattingen, maar het universum kan niet èn deterministisch èn chaotisch zijn, welke opvatting je als onderzoeker hebt is grappig genoeg een soort van wetenschappelijk geloof geworden.

Dat is dan wel een geinige opmerking die misschien vooral bedoeld is om te prikkelen, maar je statement is niet waar. Met bovenstaand voorbeeld hoop ik dat ik duidelijk gemaakt heb dat ook de onderzoekers die naar de oorzaak van alles op zoek zijn, eerst een bepaald geloof in iets nodig hebben om hun onderzoek op te kunnen richten. ;)

Dat bedoelde ik ook wel eens met 'voorkeur voor de waarheid'.

Ik denk dat niet alleen die wetenschappers, maar geen enkel (een beetje eigenwijs) persoon daaraan ontkomt. Het is ook niets slechts, maar je kan je daar maar beter wel van bewust zijn denk ik. Je komt geen stap verder als je nergens in mag geloven van jezelf, omdat het onwaar zou kúnnen zijn.

In hoeverre je voor jezelf 'goede' (dat is natuurlijk ook weer subjectief) argumenten nodig hebt of wilt hebben, mag je toch helemaal zelf bepalen. Dat is juist het fijne van geloven. Het is eigenlijk net zo vrij in te vullen als dingen als liefde.

Misschien dat een mens het even hard nodig heeft om te geloven in (grote) onzekerheden als om te 'weten' hoe het echt zit (gesteld dat het echt zit, want misschien is dat wel helemaal niet zo :pirate:), want eigenlijk is dat precies hetzelfde, filosofisch gezien.

Het is super als je je geloof in dit soort momend als mijlpijl achter de deur heb staan.. klinkt voor jullie misschien heel raar maar daar heb ik mn paardje voor! Jammer dat er veel mensen zijn die dit niet respecteren terwijl ik dan in hun geval wel doe.. maar dat ter zijde

Ik denk dat er in dat voorbeeld eerder spraken is van een vorm van Miscommunicatie. Ze praten eigelijk min of meer langs elkaar heen..

die opmerking over je moet eerst geloven voordat je het te weten komt.. ben ik het wel helemaal mee eens.. Ik zeg ook niet dat ik n iet geloof, ik weet het enkel liever.. en ja dan ga je het onderzoeken

heb ff de dikke van dale erbij gepakt :

Ge-lo-ven: iets aannemen, er vanuit gaan dat, ergens aan vast klampen, zonder zekerheid...


nu ben ik er zeker van dat ik gelijk heb ;) haha nee geintjuh

Ik heb gekozen voor optie 2. Alleen is geloof nogal afhankelijk van intepretatie, zeg maar leer. In hetzelfde Christendom staan stellingen lijnrecht tegenoverelkaar, maar dat zie je ook naar voren komen in de Islam of het Boedhisme. Hierdoor twijfel ik erg of het geloof de basis van een samenleving of de leidraard sociale omgang met elkaar kan zijn.

Ik denk dat inlevingsvermogen tegenwoordig veel belangrijker is. Dit vermogen bepaald tegenwoordig, naar mijn idee, hoe je als mens met elkaar dient om te gaan. Dit bedoel ik dan heel breed, van bumperkleven tot bejaardenzorg, van promotie-kansen tot pastorale hulpverlening. Datzelfde vermogen om je te kunnen verplaatsen in een ander of om je te kunnen aanpassen aan een situatie, dat bepaald eigenlijk je itelligentie.

Maar voor de echte levensvragen, vooral bij zeer verdrietige gebeurtenissen, kan je erg veel troost en steun vinden bij het geloof en dan twijfel ik er niet aan dat die steun vanuit elk geloof kan komen. In zulke situaties, ga je toch veel waarden en normen op waarde schatten. Dit soort gebeurtenissen hebben natuurlijk een enorme invloed op iemand.

Kan geloof tot een weten leiden, ja, dat denk ik wel. Maar da's naar mijn idee een moeilijke weg, die alleen voor gelukkigen is bestemd, mar da's mijn mening...

Oh, is dat het, dan is het probleem waar alle fysici de hele 20ste eeuw al mee worstelen en honderden congressen over hebben gehouden, maandelijks tijdschriften over volschrijven nog steeds gewoon gebaseerd op het niet goed begrijpen van elkaar. Of maakte je maar een grapje?

Ieder zijn "eigen" natuurlijk.
Dat respecteer ik van een ander.

Ik betuig alleen en overtuig niet! :yes:

Hallo allemaal,

ik heb op

gestemd en zal dat even kort toelichten:
Als je over het geloof praat als bijvoorbeeld het Christendom, Islam en dat soort dingen dan klopt de stelling

wat mij betrefd. Beide geloven zijn even belachelijk en hun heilige geschriften staan bol van de haat en rare regels. Je ziet wel in de wereld wat er gebeurd. Oorlogen in de naam van God, Laat me niet lachen zeg! Dat hun God echt zegt "Zullie daaro geloven niet in mij, pak ze jongens! Moord ze maar uit, in mijn naam"... En dat gebeurd dan ook dagelijks. Sorry hoorr, maar ik geloof niet dat zo'n God bestaat. Bijna alle oorlogen ontstaan door verschil in Godsdienst.

Waarom dan toch zo gestemd? Omdat ik wel in God geloof maar dan op een hele andere manier. Iedereen is God, dat is mijn mening. Die basseer ik op boeken zoals van Neale Donald Walsch. Prachtige boeken. Er is dus nog hoop denk ik... ;)

Hoi David,

Welke oorlogen bedoel je dan? Van de oorlogen van de 20ste eeuw kost het me eerlijk gezegd veel moeite om er één te kunnen noemen.
Wereldoorlog 1 had niets te maken met godsdienstverschillen, de
burgeroorlog in Spanje ook niet. Wereldoorlog 2 had ook niets met godsdienstoorlog te maken. De politionele akties in van Nederland in Indonesië, ook niets met godsdienstverschillen te maken.
De oorlog van de V.S. in Korea, in Vietnam, in de Varkensbaai (Cuba), in Irak hadden niets met godsdienst te maken. De koude oorlog tussen de Sovjetunie en de V.S. niet. De oorlog tussen de Sovjetunie en Afghanistan hadden ook niets met godsdienstverschillen te maken. Rusland tegen Tetsjenië ook niet. Italië tegen Abessinië (Etiopië), een onafhankelijkheidsoorlog, dus ook niets met godsdienst te maken.
Van de oorlog tussen Palestijnen en Israel kun je vinden dat het tussen het Jodendom en de Islam gaat, de eigenlijke reden is dat de Palestijnen een eigen stuk land voor hun volk opeisen, dat waren de Britten tijdens het stichten van de staat Israel vergeten.

Er is in de hele 20ste eeuw nauwelijks één oorlog aan te wijzen die begonnen is uit godsdienstige motieven, soms zijn die verschillen in godsdienst tijdens een oorlog gebruikt om mensen tegen elkaar op te zetten zoals in Bosnië Herzegovina, maar de oorlog in Joegoslavië begon omdat Slovenië niet meer wenste op te draaien voor het financieringstekort dat jaar in jaar uit in Servië ontstond. Ook de burgeroorlog in Joegoslavië was een onafhankelijkheidsstrijd.

Het enige voorbeeld van een oorlog die ontstaan is uit godsdienstige verschillen is de burgeroorlog in Noord-Ierland. Of vergeet ik er nog een? :unsure:

Nou complimenten hoor Tardis, voor een helder beeld op de feiten. :yes:
En je zult vast wel een paar "kleine" oorlogen vergeten zijn, maar dat is je vergeven. :D

Deze stelling gaat niet over godsdienst of religie, maar over geloven.

ik weet niet wat ik daaronder versta maar ik weet dat ik daar mee bezig ben.


Mijn visie...hoe vaag ze ook mag zijn....
eerst ervaren ...dan geloven..of...weten. niet omgekeerd.

wat is een goddients of religie volgens jou dan.. ik heb nooit begrepen dat deze gebaseert zijn op feiten, dan moet het wel gelooft worden.

en die burger oorlog in bosnie, die is toch wel tussen verschillende geloven..?

in bosnie was geloof de bijkomende zaak, het ging in bosnie vooral om bevolkingsgroepen, die vonden dat ze onderdrukt en verstoten werden door andere bevolkingsgroepen, ethnische zuiveringen dus.

door toevalligheid, werden deze groepen gescheiden door enerzijds moslims en anderzijds christenen.

Noord-Ierland is nog steeds in oorlog. Gekenmerkt door katholieken tegenover protestanten, maar in werkelijkheid Ieren die door Britten onderdrukt worden (vroegah natuulk) en de beste banen aan de Britten moeten afstaan, en met de klotebaantjes en slechtst denkbare huisvesting blijven zitten. armoe troef.

zo dus ongeveer.

het is volgens mij bij de meeste oorlogen een combinatie van land willen willen en geloof. Als je kijkt bij de 2de wereld oorlog, dit was en lang willenw illen maar ook een gevecht tegen de joden..

de 2e wereldoorlog had in die zin nix te maken met het jodendom als religie, maar meer met de "onzuiverheid" van het joodse ras, samen met het feit dat hitler geld en land wilde, en de joden naar zijn smaak te veel hoge plaatsen in de maatschappij bezaten. Ze liepen hem dus eigenlijk dermate in de weg, dat hij het op de welbekende manier wilde oplossen.

Het "elders of zion" document heeft daar ook en lekkere voedingsbodem voor geleverd.

Hitler had bovendien aan alle religies een bloedhekel, in zijn ogen waren de noord-en west-europeanen hun eigen heidense geschiedenis aan het verloochenen. Alle symboliek gebruikt tijdens hitler zijn 3e rijk, was gebaseerd opde riten en symboliek van de oude germanen....
geflipt als dolfje was, sloeg hij daar enigszins in door.....
en we weten allemaal hoe het met zijn 3e rijk is afgelopen.

Wat in die zin wel klopt, is dat het geloof in de afgelopen 1500 jaar meer en meer als excuus heeft gediend, om bepaalde dingen te verbloemen.

Zo werden de heksen niet verbrand omdat ze de duivel aanbaden. iedereen wist wel dat dat flauwekul was.
Maar ze liepen de Kerk in de weg, en dus moest men er voor zorgen dat dat niet meer gebeurde. "heksen" dachten na, en de kerk wilde makke, slaafse schaapjes.

.....hihi....en nu weer on-topic!

Op grond van huidige kennis en inzichten is het op wonderlijk dat het geloof nog zo'n grote rol speelt. Er zijn in het verleden natuurlijk vele geloven geweest. Schijnbaar hebben de meer opdringerige waaronder christendom kunnen standhouden.