Ik ben benieuwd... :yes:

Waarom leven we ???
Hebben we een doel of zijn we er toevallig ??

Als we dat eens zouden weten... <_<

Stel dat er op die vaak gestelde vraag een antwoord te geven is en het antwoord luidt: er is geen reden dat we leven, als onze ouders elkaar niet hadden ontmoet hadden we niet geleefd, het leven is een missie zonder opdracht, en meer van dit soort antwoorden, zouden we dit accepteren als antwoord?

Zou het iets uitmaken als je wist waarom we leven?

:rolleyes: Als er geen doel is in het leven, als de natuur geen doel heeft dan is ons universum nutteloos.

Alles heeft een doel, iedere handeling,ieder moment van de dag, zijn wij dan het enige in het universum die doelloos is? :blush:

Hoe kom je erbij dat alles een doel heeft?
Het enige wat leven in mijn ogen als doel heeft is overleven. Maar ook dan rijst weer de vraag waarom?

heb ik gezien in een docu op tv :

Dus als we hun mogen geloven is er geen doel ??

<_< Iedere handeling die je dagelijks doet heeft een doel, eten,lopen,slapen,leren...enz

Een grassprietje,b.v.b. heeft als doel te groeien,zich voor te planten,en te evolueren tot iets wat, misschien binnen een aantal miljoenen jaren, niet meer op gras zal lijken.

Alles in ons universum heeft een doel,alles in ons universum is op één of andere manier met elkaar verbonden.


:no: ik zou mij niet kunnen voorstellen dat wij hier allemaal dagelijks doelloos rondzeulen.

Dat is juist wat me zo vaak opvalt: mensen lopen maar wat doelloos door de stad, hangen verveeld op een plein, lurken aan een ijsje en bekijken de etalages en kijken naar spullen die ze niet nodig hebben maar toch kopen omdat ze denken er gelukkiger van te worden.

Ik denk dat de vraag van de topicstarter meer in zijn algemeenheid gesteld is, waarom er überhaupt leven is. De VPRO had een tv-serie hierover met als titel 'een schitterend ongeluk'. Voor de meeste mensen is het onaanvaardbaar dat het leven toevallig ontstaan is.
Voor de meeste mensen is het een beangstigend idee dat het leven al miljarden jaren bezig is zonder dat men daar zelf aan deelnam omdat men zelf nog niet bestond en dat het eigen leven maar een kort incident is dat wordt opgevolgd door alweer vele miljarden jaren dat men niet aan het leven deelneemt.
Het is voor de meeste mensen ook onacceptabel dat het leven niet eerlijk is, dat niet ieder levend wezen (de mens in het bijzonder) de zelfde kansen krijgt, niet iedereen wordt in een prettig land geboren, sommige mensen sterven al na een paar weken, sommige zijn of worden gehandicapt, sommigen worden bedrogen ondanks het feit dat ze zelf altijd klaar hebben gestaan om anderen te helpen. Het leven is oneerlijk en niemand is gelijk, al vinden we uit nobele overwegingen dat alle mensen gelijk zijn, of op zijn minst gelijk behandeld moeten worden. En dat is allemaal gelogen omdat we in de praktijk niemand gelijk behandelen omdat niemand het zelfde is, in de praktijk heeft de ene mens meer rechten dan de ander. Het leven is oneerlijk. En om die gruwelijke constatering dragelijk te maken hebben we religie uitgevonden. Elke cultuur zijn eigen variant, elke variant zijn verschillende afsplitsingen en dat is dan weer reden om elkaar te bestrijden. Mensen zijn rare wezens.

Misschien heeft het leven geen doel, maar het heeft wel zin als je er zelf een zin aan geeft. :rolleyes:

Doelloos is natuurlijk wel wat anders dan verveling...

Ja, da's ook weer waar.

....

Zou het ons gelukkig maken als we wisten waarom we leven? :huh:

Ik betwijfel het. Daarnaast verwacht ik niet dat het ook maar enig invloed zou hebben op ons leven, als we wisten waarom we leven. Vanwege ons bewustzijn zullen we altijd onze eigen invulling geven aan het leven.

Is het niet zo dat je terwille van een ander leeft?

En wie is die ander dan? :unsure:

Je naaste...

Dus iedereen! :mellow:

We moeten het hier toch met z'n allen wat van maken :angel:

Dit besef wordt een beetje teniet gedaan door zeer ver overtrokken gevoel van individualiteit en andere zelfzuchtige karaktertrekken, maar misschien in de toekomst?

Begin bij jezelf zeggen ze dan, maar dat blijkt me dan toch verrekte moeilijk te wezen :blush:

Waarom altijd bij jezelf beginnen? :vraag:
Begin eens bij een ander.

Ik bedoel dan niet dat je je met de ander moet bemoeien, maar help elkaar! :angel:

Dat zou mooi zijn als iedereen elkaar zou helpen, maar ik zal toch eerst mezelf moeten helpen, wil ik instaat zijn anderen te kunnen helpen. Dus ach :(

Wil je hier meer over zeggen? :mellow:

Maar er zijn natuurlijk zat mensen die helemaal niet geholpen willen worden en het liever zelf doen (Eigenwijs! <_< ).
Daarnaast is het denk ik ook moeilijk een ander te helpen... Je kunt misschien wel denken dat je een ander helpt, maar vaak moet diegene dingen toch vaak zelf ervaren (=leren).
(tja en daar bedoel ik natuurlijk niet mee dat je geen boodschappen hoeft te doen voor je lieve oude buurvrouw :fluit: )

Maar ja.. we hadden het over de vraag of het leven een doel heeft toch...
Ik denk van wel en dat heeft volgens mij inderdaad met je naaste te maken.

Maar wat is volgens jou het doel dan van het leven? :ermm:

Zou het niet het leven zelf zijn ?! Ik bedoel het ervaren van het leven. B)

En over je naaste helpen is het niet beter je naaste te leren zichzelf te helpen, anders krijgt helpen een soort van afhankelijk maken van,............... :huh:

Ik vond laatst een boekje in de kast.

"Wees blij dat het leven geen zin heeft" van Jaap van Heerden.

Ik was al blij dat het leven geen zin heeft. En nu ben ik overtuigd dat we blij moeten zijn dat het leven geen zin heeft. Tenminste, dat we niet weten wat die zin is.

Ik moet nu echter heel erg braaf naar mijn les toe, dus later meer hierover.. :)

Elkaar lief hebben. :angel:

Mja, jouw forum is echt veel interessanter (en iig leuker) dan mijn ellenlange opdracht die ik binnen nu en morgenochtend als een bezetene af moet maken (zeurzeur klaag en ach en wee), maar anders sla ik mezelf morgen zo hard voor mijn hoofd, en dat is ook niet leuk, weetjewat, ik laat de mensheid nog even in het ongewisse over De Waarheid... :) :P

En heb je al resultaten terug? ^_^

Oh, resultaten? Voor dat project of van mijn nadenken over wat ik hier ga posten? :)

In ieder geval ga ik heel flauw doen, en zeggen dat het bij nader inzien stom is om de beknopte inhoud hier neer te zetten van het verhaal, want het verhaal zelf is leuk. En mijn beknopte versie zal niet leuk zijn. :)

Misschien heb ik ooit zin om in een waas van verveling het helemaal over te typen, maar ik heb zo'n vaag vermoeden van niet..

Sorry heb ik nu het topic verziekt? :)
Zo ja, dan voel ik mij verplicht er nog wat van proberen te maken... :)

Tja, dan toch maar op de toer van het verhaaltje van meneer Jaap van Heerden:



Wat denken jullie ervan, als ik zeg: stel je voor dat het leven zin heeft, en wij zouden die zin zeker weten..
Dan zouden we, onder het mom van 'moraal', naar die zin toe moeten leven, religies en levensovertuigingen zouden er op af zijn gestemd, en iedereen zal elkaar waarschijnlijk (denk ik dan he) constant aan het controleren zijn hoezeer we naar die zin leven.. Want die zin van het leven, zal het enige uiteindelijke 'goed' zijn. Misschien zal er zelfs wel maar 1 religie/levensovertuiging zijn, die iedereen MOET hebben, van iedereen, of van wat leiders.
Of niet?

Zou dit iets moois zijn, of gaat het daar niet om? Zou het leven dan leuker/beter/eerlijker/makkelijker zijn? Zou er nog plek zijn voor 'nutteloze' mooie en leuke dingen? Zou het gelijkheid op de wereld veroorzaken?

Enne, er is natuurlijk verschil in of we die zin altijd al wisten, of dat we hem nu opeens te weten zouden komen.

Noueh, ik ben benieuwd naar jullie denksels.. :)

Als je de zin van het leven weet, zou je denk ik net zo leven als nu... :ermm: Het ligt er ook aan wat die zin dan is.

Misschien is er geen zin waarvoor we leven !

Ik heb eens op National Graphic channel een docu gezien die vertelt dat het leven begonnen is door bacteries die door een voorbijvliegende ( of neergestorte ) komeet op de aarde zijn terecht gekomen .

Nee, als je dat gelooft heeft het leven inderdaad geen zin. Dan zijn we hier gewoon door toeval en een samenloop van omstandigheden gekomen. :(

Ook als je een evoluïst bent, denk ik ook dat je moeilijk kan aanwijzen wat voor zin het leven heeft. :cry:

Maar ik denk dat wat: "de eigenlijke zin van het leven is" erg persoonlijk en relatief is. :ermm:

Ik denk dat je voor een groot deel gelijk hebt Bert Jan.
De zin van het leven is het leven zelf.
En welke waarde je daaraan hecht, of welke invulling je eraan geeft, is heel individueel.
Daar kun je natuurlijk wel een "fikse boom" over opzetten.
Het heeft denk ik alles te maken met "verwachtingen".

Stel nu dat, de mens onder invloed van zijn omgeving staat, dat de mens dus ook onder invloed van de kosmos staat, dat de mens dit al zijn hele ontwikkeling staat, dat de mens eigenlijk de kosmos in zich draagt (zie de werken van Plato, geloof ik, weet ik niet zeker). Spiritueel gezien dan.

Dit is uiteraard de basis de astrologie, die tegenwoordig een beetje humoristisch aandoet. Maar dan kan het spiritueel gezien, dus wel een heel andere reden zijn, waarom kometen langs de aarde scheren, dan men tegenwoordig denkt... Misschien heeft het wel te maken met de nerveusiteit, die tegenwoordig onder de mensheid leeft...

Misschien is het leven wel compleet doelloos. Gewoon een totaal loos gegeven.

Persoonlijk leef ik voor de paar mensen die van me houden en de drang om heel veel van de wereld te zien. Ik wil sowieso nog een wereldreis maken. Dat is mijn doel :)

Je moet zelf uitmaken waarvoor je leeft

Veel mensen hebben geen doel ^_^ die doen maar wat :rolleyes:

ff tussendoor: misschien kennen jullie Ayreon, en de CD Into the Electric Castle? gaat over een stel mensen uit belangrijke historische tijdsperioden, die samen in een droomwereld worden neergesmeten, en het dan maar moeten uitzoeken met zijn allen. Ze worden begeleid door de "voice".

hier komt de uitleg van de "voice", over wat en wie hij is:

Voice:
I am of the stars.
I am called 'Forever'.
Eternity courses through my veins.
It is cold beyond your sun where we come from.
We seed the universe with the milk of a million moons.
You are that seed. Your earth is our experiment.
We vanquished the dinosaurs with the careless trajectory of a child's lost meteorite.
We peopled your planet to experience your emotions - such feelings lost to us aeons ago.
How we envied you your loves and passions, your dangerous desires.
The fires of your emotions gleamed like lost beacons in the darkened depths of the fathomless universe.
And eight of you, plucked from Time.
Not randomly, you understand.
Representatives of your world's turbulent history.
We have observed your tribulations from nameless nebulae.

The experiment is over.
I am weary now. So tired. I too am far from home.
Open the gate - complete the circle.
You won't remember - you won't recall - for I am only the air that you breath, after all...


hier ga ik van :cry: .....zoooooo mooi..... en daar komt bij dat het, ondanks dat het bedacht is, een hele "plausibele" verklaring zou zijn van wat wij god noemen, en de nutteloosheid van ons, omdat we labratten zouden kunnen zijn.

beluister de cd maar es, als je hem kunt vinden. :yes:

Echt wel een mooie tekst ja! Ik ken Ayreon wel van vroeger, maar ik geloof een andere cd, over Merlin the sourcerer.. :) Of is dat dezelfde?

Verder heb ik sterker het idee dat als we labratten zouden zijn, dat onze observers eerder zullen neerkijken op zoiets primitiefs en onberedeneerds als emoties, dan dat ze het bewonderen. :) Maar dat is vast een kwestie van gevoel. :) Ofzo. :rolleyes:

volgens mij = de cd die jij bedoelt, the final experiment.....merlijn zijn visie op het Al zeg maar.... :yes: zoek ik nog ff uit

Als je bekijkt dat de mens zijn succes aan zijn relativeringsvermogen en emotionele kunde te danken heeft (wetten als moord=strafbaar, komen voort uit afschuw, is een emotie...), is het wel te stellen dat de schepper van het experiment jaloers is op die ontwikkeling, omdat zijn andere scheppingen geen relativeringsvermogen en emotionele kunde hebben "meegekregen"......

als die schepper dan tot de conclusie komt, dat hij/zij nooit zoiets verwacht zou hebben, is het vrij aannemelijk dat hij/zij jaloers is, omdat ze nooit zullen weten hoe het voelt om medeleven te tonen.

^_^ denk ik :fluit: