Ik ben net lid geworden, nadat ik hier toevallig uitkwam.
Ik ben erg geinteresseerd in dit soort onderwerpen en heb een heel vergaande "theorie" (is eigenlijk geen theorie, ik ben hier volledig zeker van!) over de wereld omschreven in de Matrix en onze huidige wereld.
Ik raad je aan 'm uit te printen en er rustig voor te gaan zitten, want dat is denk ik wel nodig...
Succes! Alvast hardstikke bedankt voor de aandacht en energie.

Matrix Trilogie vs. Huidige Maatschappij

De film “The Matrix” is een sf-actiefilm waarin de wereld in handen is van computers. Deze computers hebben de mens van wereldheersend ras gedegradeerd naar brandstof. Immens grote machines met mensen erin zorgen voor de energie. Deze mensen zijn, om ze in leven te houden, met de hersenen (hun bewustzijn) op het apparaat aangesloten. Hierdoor wordt een virtuele (nep)maatschappij gecreëerd waarin al deze mensen fictief hun leven leiden op de manier zoals wij dit nu doen.
“The Matrix” bespot de manier waarop onze (Westerse) maatschappij bepaalde eerlijkheden verloochend. In wezen treft dit de mensheid, maar het gaat wat de film betreft over de “Westerse wereld”.
Het verschil tussen de belevingswerelden van mensen en de werkelijkheid, en het inzicht van sleutelfiguren ten opzichte van de massa zijn belangrijke punten in de film.
De film blijft fictie, maar dan fictie van het kaliber “zware boodschap in mooie verpakking”.
Wat heel mooi in deze film wordt uitgebeeld is, hoe verschillend bepaalde factoren gemanipuleerd kunnen worden en hoe de reactie van het gevoel (“het instinct”) en het niveau van bewustzijn bepalen of de manipulatie effect heeft.
Dat de maatschappij in de film gevormd/bepaald wordt door computers is een metafoor voor het feit dat de huidige maatstaven gericht zijn op “móéten” en niet “wìllen”. Computers zien alleen de keus ja of nee, één of nul, terwijl mensen met meerdere factoren rekening kunnen houden en ook hun gevoel kunnen laten beslissen. Alles wordt gebracht als “dit moet” of “dit is verboden”. Regels zonder uitzonderingen. Geen ruimte voor concessie of overleg, “My way or the highway”…
Onbewust draait het hele verhaal om de ontwikkeling van de hoofdpersoon “Neo”. Het moment dat Neo ontdekt dat “de regels zonder uitzondering” de enige beperking zijn, hij zijn eigen ontwikkeling onherroepelijk in gang zet. Doordat zijn bewustzijn gevormd is naar de regels, zijn deze zo “vanzelfsprekend” dat er nooit enige twijfel is geweest. Dit omdat zijn ouders ook met deze regels zijn opgegroeid/opgevoed en hebben (vanzelfsprekend) ook zo hun zoon hebben opgevoed.
Neo ontdekt dat de regels te buigen en soms zelfs te breken zijn. Regels zijn normaal gesproken gevormd om beperkingen aan te geven en in acht te nemen, maar in de praktijk zijn de regels gevormd om beperkingen op te leggen en controle en dwang door te voeren in de vrije wil van mensen. Op deze manier zijn mensen zich niet bewust van dat wat ze missen. Ze zijn zich niet bewust van het hebben van meerdere mogelijkheden. Deze mogelijkheden zijn in meerdere opzichten in strijd met de wetenschap. Begrijpelijk, aangezien de wetenschap dezelfde regels als uitgangspunt hanteert.
Op deze manier is er voor hoger hand (degene of datgene wie/wat zich bewust is van de daadwerkelijke redenen van het bestaan van die regels; in de film de matrix zelf) de mogelijkheid, de aandacht en kennis van mensen af te wenden van dat wat niet gezien mag worden. Dit maakt het de machthebbenden mogelijk de nietsvermoedenden nietsvermoedend te houden.
Hoe meer Neo zich bewust wordt van de situatie en gang van zaken, hoe meer er geprobeerd wordt deze risicofactor (die hij aan het worden is) te neutraliseren. Koste wat het kost.
Eerst wordt geprobeerd zijn illusies, die aan het afnemen zijn (in sterkte), aan te vullen en te versterken (door middel van een gesprek en intimidatie). Doordat dit geen vat op Neo krijgt wordt de machthebbende gedwongen de strategie aan te passen.
Deel 1 (The Matrix) staat in het teken van het proces van Neo’s uitbreidende bewustzijn, dat hij zijn kennis verbreedt en zijn onbewustzijn in zijn eigen voordeel weet te gebruiken door middel van (zelf)vertrouwen, bewustzijn en liefde. Niets toevalligs, ervan uitgaande dat een mens “opgebouwd” is uit een lichaam, ziel en geest.
Lichaam als het fysieke, geest als het etherische en ziel als verbinding/centraal punt tussen lichaam en geest.
Bewustzijn is de hoogste, meest perfecte uiting van de geest, in de zin van weten wat je kan, voelt en hoe zeker je daarvan bent.
Op het moment dat het bewustzijn en (zelf)vertrouwen een zeker niveau hebben bereikt zal dit resulteren in het bewust aanvoelen en aansturen van de hoogste, meest perfecte uiting van de ziel (het evenwicht): liefde.
Dit komt nog duidelijker naar voren in het tweede deel “Matrix Reloaded”, waarin Neo met een groot vraagstuk geconfronteerd wordt.
In dit deel is Neo op het punt gekomen dat zijn bewustzijn en (zelf)vertrouwen groot genoeg zijn om grote veranderingen te verwezenlijken en zijn roem groeit. De liefde die hij van zijn omgeving ontvangt is exponentieel gegroeid. Hij is klaar zijn taak te volbrengen: De mensheid laten zien hoe de wereld werkelijk in elkaar zit en een nieuw, leugenvrij systeem op te zetten.
Gaandeweg krijgt hij een nieuwe illusie voorgeschoteld; in zijn ene hand heeft hij het leven van zijn grote liefde, “Trinity” en in de andere hand het voortbestaan van het verzet en het volk van wie hij is gaan houden.
Er wordt hem een keus gegeven die niet van hem is en een vertekend beeld wordt geschetst van een niet-waarheid. Door de illusie wordt hij in onzekerheid gebracht en redenatie doet zijn intrede. Doordat Neo bekend is met zijn eigen kunnen en gevoelens en daar het volste vertrouwen in heeft, kiest hij voor zijn primaire, meest eerlijke gevoel: liefde. Vanuit zijn eigen vrije wil. Dit wordt in de film extra benadrukt doordat hij alle redenatie compleet links laat liggen en voor Trinity kiest. Hij laat zijn gevoel spreken en verbreekt de visuele cirkel die opgezet is door de matrix om de illusie (de “maatschappij”) in stand te houden.
Hiermee verliest hij de zekerheid van een grote achterban, maar behoudt zijn bron van liefde: Trinity. Zij is de bron van zijn brandende, onuitputtelijke liefde. Zijn drijfveer.
Op het moment dat hij “de mensheid” (het verzet) had gekozen, zou hij toegeven dat zijn vrije wil niet uitvoerbaar zou zijn, hij aan regels gebonden is en niet waar kan maken wat zijn gevoel wil. Op dat moment verloochent hij zijn zelfvertrouwen, bewustzijn en liefde. Dit zou resulteren in een instorting van zijn eenheid en kracht.

Een mooi verhaal, de Matrix trilogie, maar het blijft fictie...
Fictie geeft aan dat de feiten, voorkomend in desbetreffend verhaal (grotendeels) verzonnen zijn.
In een metafoor zijn de feiten ook verdraaid, verzonnen, niet relevant, maar toch zit er een (duidelijke) betekenis in. Hetzelfde is het geval met het Matrix-verhaal.
Onze maatschappij is ideaal te vergelijken met de matrix. De mensheid wordt een illusie voorgehouden door haar (geestelijk) leiders/machthebbers. Het gaat alleen iets verder in werkelijkheid: onze leiders/machthebbers gaan dood. De matrix niet. De matrix zal in geen honderden jaren vergeten waarom welke regel is ingevoerd, terwijl in de werkelijke situatie leiders overlijden en enkele leiders later, is al compleet vergeten waarom welke regel is ingevoerd. Hierdoor zijn we op het punt belandt waar we nu zijn. Er staat maar één voordeel tegenover: De schuldvraag is overbodig.
Om deze situatie in te zien is de Matrix-trilogie een goede metafoor.
Ga voor de spiegel staan en beeld je in dat alles aan deze kant van de spiegel staat voor wat zich binnen de matrix afspeelt, alles achter de spiegel is dat wat zich buiten de matrix afspeelt. De spiegel vormt de scheiding tussen deze twee werelden. Dat wat de spiegel weerspiegelt, is dat wat niet te ontkennen is. Dat wat aan de hand van (wetenschappelijk) bewijs uit te leggen is, feiten die pas echt als feit erkend worden op het moment dat er meerdere mensen met aanzien bewijs hiervoor kunnen leveren. Een van de regels waar de matrix op gebaseerd is; Niks is waarheid, totdat je verteld wordt dat het zo is!
Hetgeen achter de spiegel is eigenlijk dat waarvan de reden/uitleg niet zichtbaar is, of hetgeen zelf niet zichtbaar is. Dit werd en wordt nog steeds afgedaan als “het werk van God”, “Gods wil”, “paranormaal”, “buitenaards”, “duivels” of zelfs “hekserij” (Hoeveel levens heeft onbegrip al op z’n naam staan?). Mensen worden op bepaalde momenten wel geconfronteerd met “de wereld achter de spiegel”, maar doen hier niets mee omdat ze de spiegel niet goed genoeg vertrouwen, maar liever op het oordeel van een ander (pastoor, dominee, imam, manager, psychiater, vrienden, etc.) afgaan. Het enige is, die spiegel is je eigen bewustzijn! Waarom vertrouw je jezelf niet? Je ziet het toch met eigen ogen? Je ervaart het toch met je eigen gevoel? Het gevoel kàn niet oneerlijk zijn, dus als het gevoel het zegt, dan is het zo. Vertrouw op je eigen gevoel, het zal bevestigen dat de spiegel bestaat, en deze de scheidingslijn is tussen de twee werelden.
Dit vertrouwen zal je de energie en het inzicht geven te begrijpen hoe je van deze twee werelden één belevingswereld kan maken. Deze twee werelden staan voor de meeste mensen gelijk aan het verschil tussen het lichamelijke (fysieke) en het geestelijke (etherische) en zullen alleen het fysieke erkennen. Dit is op welk bewustzijnsniveau de meeste personen zitten.
Deze feiten dienen bewust gezien te worden, zodat de de eenheid van de persoonlijkheid toeneemt waardoor de eigenliefde eerlijk en oprecht wordt. Door deze verhoogde eigenwaarde en liefde zul je oprechte liefde waarnemen. Richt deze liefde op persoonlijke doelen en mensen die deze oprechte liefde waarderen, dan zal deze liefde exponentieel toenemen!
Om in ware, pure vorm lief te kunnen hebben, dien je eerst puur en oprecht van jezelf te houden. Wéét wie je bent, wéét wat je kunt en wéét waar je voor staat. Wéét het, vóél het en handel daarnaar. Wees altijd eerlijk hierin naar jezelf en anderen toe. Het hoeft niet de juiste manier te zijn, maar wel jouw manier, dan heb je altijd alles zo goed mogelijk gedaan. Fouten maken is menselijk, negeren is duivels!
Door je te richten op je liefde, maak je jezelf bewust van de mogelijkheden van de ziel en de interactie met anderen (op hetzelfde niveau: de ziel (liefde). Liefde is de drijfveer van de ziel, welke op zijn beurt de verbinding tussen, en de combinatie van lichaam en geest is. Je zult merken dat er steeds meer eenheid ontstaat tussen lichaam, ziel en geest. Realiseer je dit goed! Laat het doordringen in je DNA. Nee, zo denken is geen eigendunk, geen egoïsme of wat voor negatiefs dan ook! Dit is de waarheid en de waarheid mag gezegd worden. Sterker nog: De waarheid móét gezegd worden! Het gaat erom je bewust te zijn van de feiten en dit uitten is, niets meer dan eerlijk zijn over het feit dat je de vaardigheden en het bewustzijn hebt.
Hierdoor ga je steeds meer aan jezelf merken en word je jezelf bewust van zelfs de hele kleine reacties in je lichaam (fysiek of geestelijk) op dingen die je nooit in verband zou brengen met dat deel van jezelf. Eén van de grootste en beste voorbeelden hiervan is de ademhaling. Je zult je meer dan eens verbazen over hoe belangrijk het element lucht is!

Des te vaker je in een kamer komt, des te meer details je aan deze kamer opvallen. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld films; hoe vaker je een (goede) film kijkt, des te meer details je opvallen. Natuurlijk gaat dit ook op voor de mens. Hoe vaker je naar lichaam, ziel of geest kijkt, hoe meer details je op gaan vallen. Geloof me, als “de mens” de nachtwacht van Rembrandt zou zijn, dan zouden wij als maatschappij alleen de lijst kunnen zien! (Ja, het is echt zo erg...)
Op het moment dat je jezelf zo (diepgaand) leert kennen en meer inzicht krijgt in de interactie tussen de drie delen van de eenheid, zul je jezelf en de mensen in de omgeving beter leren doorzien, waardoor het steeds makkelijker wordt op anderen in te spelen. Zo ga je vanzelf aanvoelen wie wat denkt of voelt op welk moment. Het is heerlijk antwoorden te geven voordat de vraag geuit wordt, vooral omdat veel mensen niet durven te vragen. De zekerheid die je hierbij uitstraalt is overweldigend en mensen zullen anders op je reageren.
Het is (bijna) vanzelfsprekend dat er ook negatieve reacties op deze veranderingen komen, sterker nog, misschien zal dit meer vergen en meer opvallen dan de positieve reacties. Wanneer je veranderingen ondergaat, zullen er altijd positieve en negatieve reacties volgen. Dit is logisch, aangezien je ook deel uitmaakt van de levens van anderen, en wanneer jij verandert zal er dus ook een deel van hun leven veranderen. Meestal hebben ze dit niet zien aankomen (drukte/stress; dus alleen tijd voor zichzelf) en onverwacht reageer je anders dan voorheen. Het zal liggen aan de zelfverzekerdheid van de persoon in kwestie of de reactie positief of negatief is. Oftewel het empathisch vermogen (gevoed door zelfverzekerdheid) is beslissend. Dit is het bewijs dat goed over jezelf denken niks over egoïsme of eigendunk zegt. Het is zeker dat de persoon die een positieve reactie geeft, een beter beeld van zichzelf heeft en dus zekerder van zichzelf is, dan de persoon die negatief reageert. De persoon die negatief reageert, vanuit egoïsme reageert, iets wat een gevolg is van jezelf te goed achten of onzekerheid over hoe goed om te kunnen gaan met de veranderingen.
Door jezelf goed te kennen (d.w.z. je “drie-eenheid” in balans hebben, weten hoe je waarop reageert en waarom, inzien dat communicatie veel verder gaat dan spraak en gebaren), kun je gaan inzien wat de verschillen tussen jou en een ander zijn. Wat is er anders aan deze persoon ten opzichte van mijzelf? Op welke punten denkt deze persoon anders dan ik? Hoe reageert zijn/haar gevoel op dingen?
Door jezelf bewust te maken van dergelijk inzicht, is het mogelijk de fouten van anderen te zien en daarop in te spelen. Door moed en zelfvertrouwen op te brengen, ben je in staat deze persoon te helpen, met of zonder dat deze persoon zich daar bewust van is. Min voorkeur zal er altijd naar uit blijven gaan om deze persoon de keus te geven of hij/zij zelf wel geholpen wil worden. Om je eigen vrije wil te respecteren dien je ook de vrije wil van een ander te respecteren! De vrije wil is tenslotte niks minder dan het bestaansrecht. Vrije wil is het witte licht, dat wat leven mogelijk maakt. Het leven respecteren is dus ook vrije wil respecteren.
Het is mijn vrije wil die ik respecteer, die mij deze kennis heeft doen vergaren en diezelfde vrije wil geeft de drang anderen te laten delen in deze kennis. Het is de vrije wil die je ertoe zet dit te lezen, het is de vrije wil die hier sterker van wordt en daardoor sterker in het bewustzijn aanwezig zal zijn. Zo is het ook aan jóúw vrije wil of je meer kennis wil vergaren of dat je het hierbij laat. Ik zal ieders keuze altijd respecteren, zolang deze uit vrije wil is genomen.
Mijn vrije wil zal mij aan blijven zetten tot het vergaren van meer informatie en het uitbreiden van het bewustzijn. Dit zal ik uit vrije wil blijven delen met ieder die hier behoefte aan heeft.

:geek: :geek:

nix aan toe te voegen.....

toen ik deel 1 en 2 zag, vond ik het al een prachtige allegorie voor alles wat er om ons heen gbeurt, alleen al omdat de meeste mensen, uitzonderingen daar gelaten, alles maar nemen zoals het komt...... :no: niet doen dus!

Volgens mij zien mensen helemaal niet alles zoals het komt, maar zien ze alleen maar wat er door hun maatschappelijke filter wordt doorgelaten. Ze kunnen niet verder kijken dan hun geconditioneerde breintje. Mensen zouden jùist alles moeten zien zoals het is, niet zoals ze denken of willen dat het is.
Schoonheid bestaat alleen als er lelijkeheid bestaat, wanhoop alleen als er hoop bestaat.

Uit klei vormt men de vaas, door de leegte laat het zich vullen.

Een kopje is alleen van nut als het leeg is.

Tardis houdt van volle kopjes :yes:

Tja, de Matrix als metafoor voor occulte scholing, dan vind ik bijvoorbeeld de avonturen van Odysseus beter, maar da's uiteraard mijn mening :fluit:

Maar voor de rest kan ik je prima volgen (zonder te printen :D)...

Hier kan ik me ergens wel in vinden, misschien kan je de termen even definiëren...

Ik ken lucht niet als (scheikundig) element, echter wel zuurstof en stikstof (zie hier de interactie en afhankelijkheid tussen de mensheid en de plantenwereld in de ademhaling).

Of bedoel je lucht in de zin zoals Plato het bedoelde, namelijk de elementen aarde, water, lucht en vuur. Ik zie die element namelijk als metaforen voor lichaam, gevoel, gedachten en wil :blink:

Leg eens uit wat je bedoelt met het element lucht en de ademhaling?

Het printen heeft te maken met de manier waarop je iets leest, indien je rustig naar een papier kijkt kan de tekst beter op je in werken dan wanneer je er vluchtig over je scherm heen scrolled.

Inderdaad ik bedoel hier de "Plato-uitleg". Maar eigenlijk nog iets verder als in de zin, de elementen aarde, water, vuur, lucht en de ether. De ether omdat hier zoveel frequenties 'doorheen gaan' waar wij mensen ook mee te maken hebben (deel van zijn). Vanuit trillingsniveau gezien, is bovengenoemd rijtje van laag naar hoog genoemd, elke stap een trillingsniveau hoger.

Aarde Vast Belichaming
Water Vloeibaar Gevoel
Vuur Reactie Wil
Lucht Gasvormig Diepste gevoel
Ether Frequentie Communicatie / Denken

De ademhaling is heel belangrijk aangezien het samen met de hartslag de twee belangrijkste ritmes in het lichaam is welke ook de grootste en meest uitgebreide invloed uit kan oefenen. De ademhaling is alleen wat directer te beinvloeden dan de hartslag (voor ons niet zo gevorderden). Ga maar rustig zitten, concentreer je op je ademhaling en adem rustig in door je neus en rustig uit door je mond, blijf je er op concentreren en doe des noods je ogen dicht. Let op hoe er een ritme in komt en hoeveel uitwerking dit op je heeft. Zo iets heel simpels kan toch invloed uitoefenen op heel veel delen van het lichaam.

Jip, daar heb je gelijk in... Daarnaast is het natuurlijk ook zo (al is het uitgeprint) hoe je iets leest, met welke zielsgesteldheid, bedoel ik dan. Je kan het bericht lezen als een romannetje of je kan het werkelijk opnemen...

Okee, echter ik zie het element "vuur" als de metafoor voor "Ik" (dat spirituele deel van mezelf waar ik "Ik" tegen zeg) en dat dat "Ik" kan inwerken op (de andere elementen) lucht, water en aarde (iets meer boedhistisch dus)...
Het scheppend vermogen ligt naar mijn idee ook in het element "Vuur", ik zie deze dan ook hoger (geestelijk) staan de het element "Lucht" (voor mij de gedachten). Dit is natuurlijk geneuzel om definities en termen, want ik begin te begrijpen waar je heen wilt...

Leg eens uit?

Dit vraagt een bepaalde gevoeligheid. Een gevoeligheid, die er door het schoolsysteem, de voeding en de leefomgeving, veelal wordt aangetast. Het maakt de mensen namelijk erg bot! En het is deze botheid (van de ziel), die ervoor zorgt dat mensen geen details meer zien (registreren eigenlijk). Ik heb een keer iemand ontmoet, die zei dat hij met die-en-die had gesproken en hij wist niet eens hoe deze gekleed was, terwijl ie er meer dan een half uur mee gesproken had! Tegenwoordig wordt de aandacht maar van hot naar her verplaatst, zodat we ons niet concentreren (en erg oppervlakkig blijven).

Deze vind ik mooi! Karma...

Het valt misschien op dat ik vaak mijn eigen berichten "edit", dit is niet omdat ik later de inhoud herzie, maar omdat ik bij het nalezen allerlei spelfouten tegenkom of ik ben gewoon hele woorden vergeten...

uhhh sorry hoor mensen. HET IS MAAR EEN FILM. :lol:

En die film is dus gewoon geschreven voor de centen en niet voor de bewustwording van elementen en spiritueel geneuzel. Dit klinkt bot, maar dat komt omdat mijn geconditioneerde brein nu eenmaal niet lang geconcentreerd kan blijven :rolleyes:

Da's nu eigenlijk net het punt :D

Films nodigen trouwens helemaal niet uit tot innerlijk activiteit. Alles rolt zomaar aan het oog voorbij. Lekker op de bank hangen, dus lichamelijk is er ook geen activiteit, de mens kan volledig in passiviteit blijven.

Daarnaast is het natuurlijk een hemelsbreed verschil of je nar een levende acteur op het toneel kijkt of naar de schimmen op het bioscoopscherm. Maar daar is gewoon geen diep aanvoelen, geen grondig gevoel voor dit verschil aanwezig in de tijd van vandaag.

Men is zich hier niet van bewust :blink:

Daar ben ik het wel mee eens.
Voor een acteur in levende lijve kan ik op dat moment meer bewondering hebben dan voor iemand op tv of iets dergelijks. Dat voelt meer als nog zo'n poppetje op je scherm.
Wat zo'n acteur/danser/muzikant doet daar vlak voor m'n neus, dan ga ik het automatisch veel meer vergelijken met wat ik zelf kan of zou kunnen. Het raakt je meer op de een of andere manier.

Ookal is het natuurlijk wel een kunst om mensen met een film toch goed te raken. :rolleyes: Dat is daarentegen weer een stuk moeilijker denk ik.

En zeker al die hollywoodcrap niet. :no: :no:

En toneel is een oudere vorm van vermaak netzoals film/tv tegenwoordig is. Alleen voel je hier meer emotie en niet de clichematige special effects die tegenwoordig in een "goede"film thuis schijnen te horen.