Ik houd van gedichten. Slechte, mooie, goede, domme, cynische, naieve, opgewekte, depressieve, serieuze en onserieuze gedichten en ik ben zelf ook gezegend met een groots dichttalent dus vandaar dit topic.

Het is vooral leuk als jullie je eigen dichts posten. Vind ik dan. :)

Ik zal beginnen met een zeer diepgaande, maar laat jullie alsjeblieft niet ontmoedigen door mijn overdonderend talent.

Ahum...! Dit is mijn ode aan Vin Diesel, die aandoenlijke gespierde beolijfolie'de actionhero uit Hollywood:


Mijn Vinnie

een Man zo Fors
zo Sterk zo'n Tors
o Welk een schoon Man
dat Jij bent, mijn Vin

Ja Jij, jij Bent mij dr eentje Vin,
Vin-Vinnie
Vinnie-Pinnie

mijn Lief

mijn VinniePinnie,
mijn VolliePollie,
mijn Ollie Bollie Rollie Mollie

:wub: mag ik zijn nummer?????

Ha. Zien jullie dat, ik breng liefde in de wereld. Dat is goed, ik ben diep tevreden.

Een persoonlijk berichtje helpt misshien? :lol:

:fluit: zo creatief ben ik nou ook weer niet :cry:

Maar ik vind het dichtwerk van Goethe wel heel mooi, al ben ik verder niet thuis in de wereld van poëzie....

Ik ben ook niet erg thuis in de wereld van de poëzie hoor. Maar als er iets langs komt waaien vind ik het meestal wel leuk.

Zelf heb ik onlangs weer eens geen enkel gedichtje geschreven maar ik heb wel een hele mooie site om te laten zien: Poetry in Motion

Echt een hele hele mooie site. Ik zou maar wel gaan kijken. :)

Mede door jeugdsentiment (jaja op je 22e...) :blink:
Mede door zijn lekkere kop :wub:
Mede door zijn mateloos irritante arrogantie....hmmmmmm :pirate:
maar vooral door zijn "aparte" manier van schrijven....... ^_^
God wat houd ik van deze man....:

Awake
Shake dreams from your hair
My pretty child, my sweet one.
Choose the day and choose the sign of your day
The day's divinity
First thing you see.

A vast radiant beach in a cool jewelled moon
Couples naked race down by its quiet side
And we laugh like soft, mad children
Smug in the wooly cotton brains of infancy.
The music and voices are all around us.
Choose, they croon, the Ancient Ones
The time has come again
Choose now, they croon, beneath the Moon
Beside an ancient lake.
Enter again the sweet forest,
Enter the hot dream,
Come with us.
Everything is broken up and dances.

Indian scattered on dawn's highway bleeding
Ghosts crowd the young child's fragile eggshell mind.

James Douglas Morrison.

Ik vind de tekst ook tof :yes:

Trouwens, hij noemt hier ook een Indiaan, maar was het in zijn/hun film niet zo, dat ie steeds een Indiaan zag, zeg maar als teken voor z'n sterven?

toen hij nog een klein sjimmetje was, issie met zijn ouders langs een truck-accident gereden. Er lagen overal gewonde en dode indianen.

Hijzelf geloofde dat een van die dode indianen, hem opgemerkt heeft, en dat zijn ziel in jim zijn lijf kroop.


ghosts crowd the young child's fragile eggshell mind

^_^

Met Jim Morrison z'n stem erbij is het helemaal een prachtige tekst.

In de film kwam er inderdaad niet alleen op het begin een indiaan voor, maar later in de film ook, in de woestijn in een grot als ik het me goed herinner. Of was dat nou bij Wayne's World... :rolleyes: Nee flauw naja iig, dat het een teken was voor z'n sterven heb ik er nog niet uit begrepen, maar het zou goed zo bedoeld kunnen zijn. Erg mooie film ook, wazig en toch zo hectisch, en natuurlijk erg lekkere muziek. :)

(En jee m'n topic doet het nog een beetje. *sputterdesputterprutprutpruttt*)

Eigen gedichten staan er nog niet op (behalve de briljante ode aan vin diesel natuurlijk).

Dit is een van mijn eigen liedteksten, het is de enige vrolijke tekst die ik tot nu toe heb geschreven en de enige Nederlandse tekst. hij is nog niet helemaal af. Er borrelen nog wat ideetjes ergens diep in mijn onderbewuste... suggesties zijn welkom

De oude Chinees

Een glimlach op zijn lippen
Een traan over mijn wang
Een traan ja van ontroering
Door de aanblik van die man
Zoals hij daar zo fietste, met zijn neus fier in de wind

Het leek hem niet te deren
Wat men van hem vond
Hij was erg in zijn nopjes
Zo reed hij dan ook rond
De man die had geen zorgen, was gelukkig als een kind

Een oude Chinees op een kinderfiets
Iedereen keek, maar het deed hem niets
Hij ging waar hij wilde, of waar hij maar kon
Hij volgde zijn hart, hij volgde de zon
De oude Chinees, hij had verder niets
Hij hield van zijn vrijheid en van zijn fiets

Weinig verstand van dichten, maar deze vind ik wel ontroerend. :)

hmm, ontroerend, het was eigenlijk een beetje komisch bedoeld, maar het heeft inderdaad iets ontroerends. Misschien had ik dat zelf nog niet gezien doordat er vrij vrolijke muziek bijzit, hoewel, het refrein is een beetje nostalgisch...

Voor wie een gitaar of piano (of accordeon natuurlijk (het is immers wel Janna's topic dit ^_^ )) bij de hand heeft, dit zijn de akkoorden :wink: :

D D D D C G (1e couplet)
D D D D C G (2e couplet)
D D7 D6 F# (refrein 1e twee regels)
D D7 D6 F# (refrein 2e twee regels)
G Em Em A7 (laatste twee regels)

(Dit nummer is trouwens compleet niet representatief voor de nummers die ik schrijf. Het is de enige met een Nederlandse tekst en de enige in majeur :D )

Echt leuke tekst, toch ontroerend inderdaad, doet me denken aan een man bij m'n oma in het verzorgingstehuis. Die zag er altijd zo kinderlijk blij uit met z'n rolstoel helemaal volgehangen met knuffelbeesten. ^_^ Het is ergens grappig maar mensen hebben toch vaak een gevoel van medelijden erbij, terwijl dit misschien helemaal niet altijd terecht is... (Liever vrolijk 'door de war' dan lusteloos achter de geraniums toch??)

Oh en op de accordeon gaat het hier helemaal mis met die F# en die D6, dat krijg je als je maar 2 jaar les hebt gehad 10 jaar geleden. :fluit:

Ja popjedopje, moet je hem ook maar niet een half jaar op school laten staan...

dan kun je er ook niet op oefenen en spelen! ^_^ :lol: :woot: :hart:

Misschien een beetje ouwbollig en ouderwets enzo, maar ik ben nogal fan van de gedichten van J.J.Slauerhoff en Jacob Cats.
Een van mijn favorieten, (met name omdat het ook wel een beetje op mezelf slaat....)

WONINGLOOZE

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen,
Nooit vond ik ergens anders onderdak;
Voor de' eigen haard gevoelde ik nooit een zwak,
Een tent werd door den stormwind meegenomen.

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.
Zoolang ik weet dat ik in wildernis,
In steppen, stad en woud dat onderkomen
Kan vinden, deert mij geen bekommernis.

Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat voor den nacht mij de oude kracht ontbreekt
En tevergeefs om zachte woorden smeekt,
Waarmee ‘k weleer kon bouwen, en de aarde
Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de
Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt

Enneh, de gedichten van Tsjebbe Hettinga zijn ook geweldig, helemaal als hij ze zelf voorleest......kippevel en tranen.....

FRJEMDE KUSTEN


Tsjêbbe Hettinga

Oan swarte stielkabels hawwe de bokken
De nacht boppe see en haven úttakele.
De gjalpen fan seefûgels, op it wetter
Yn 'e slomme, binne oernommen troch fammen
Dy't op hichte havenjonges befleane.
De wyn, dy't sâlt en frjemde tongslaggen ynhat,
Sylt plichtmjittich as in parlefinker troch
De wetterstrjitten fan 'e stêd, de kaaien del
Dêr't de houdini's fan de grutte feart fluch
De boeien fan de lange dining ôfdogge,
De stegen troch nei dearin'de herten, om
Lichtsinnich oan 'e swier te gean mei roken fan
Lavendel, lear, knyflok, tabak, benzine.
De drokke kaaien en de wurge neisimmer,
De bokken en de mokkels fine elkoar
Net: sykjend in seeman, dy't noch lânrôt is. Ik.

Oerenlang doal ik troch it havenkertier,
Drink yn 'e dokkroegen: ûnder de dekmantel
Fan nacht en neon befarre rossige
Froulju de koaien fan it wrakke skip De Wrâld
(Mei poaiers oan 'e pompen dy't de triennen
Eazje). De útholjende boat fan 'e moanne
Besylt koel de súdlike kontininten,
Dy't op 'e wetterkaarten fan myn oantinken
Skatten krúst ha mei de nammen fan havens,
Mei de kielen fan kriezjende seefûgels, mei
De grize eagen fan in oerstutsen mem.
Ja, alle havens lykje op inoar, wit ik,
En, lyksa, de sulverrôvjende froulju.
Kom leave, ropt ien. Dat sizze se allegear,
Oeral. Nee, thús wol ik wêze, al is 't mar
Foar in nacht, en sykjend slaan ik de taxi's acht.


Oogjes dicht( net als de dichter, die is blind) en het is net of je er bij bent..... -_-

Moai :yes:
As je dizze hwat vaker lèze, dan wurdt 't noch moaijer!
Eagen ticht :blink: :cry: :D
Ik bin bijnijd nei mear dichtersguod fan dizze man...

Tsjebbe is cool! ..en zet lekkere koffie..... :yes:

Shrek, dit binne de bondels fan Tsjebbe:
-Yn dit lân (mei tekeningen fan Jelle Kaspersma). Eigen behear, 1973
-Loft, lân en sé (tegearre mei Jelle Kaspersma, ûnder de skûlnammen Kasper Jellema en Hette Tsjêbbinga). Eigen behear, 1974
-Fan lân loft en leafde (mei tekeningen fan Jelle Kaspersma). Koperative Utjowerij, Ljouwert 1975
-Tusken de bidriuwen troch is âlderdom. Koperative Utjowerij, Boalsert 1981
-Under seefûgels ­ De kust. Frysk en Frij, Ljouwert 1992 (2de printing 1995)
-8 Gedichte / Gedichten (oersettingen yn it Dútsk troch Babs Gezelle Meerburg en Ronald Noppers). Frysk en Frij, Ljouwert 1993
-Vreemde kusten / Frjemde kusten (Nederlânske oersetting Benno Barnard; mei de cd 'De foardrachten'). Atlas, Amsterdam/Antwerpen 1995. Strange shores/Frjemde kusten (vert. door James Brockway). Frysk & Frij, Leeuwarden 1999.
-It doarp Always Ready (CD: Nederlânke oersetting: Benno Barnard en Tsjêbbe Hettinga, Ingelske oersetting: Susan Massotty) Montaigne, Gasselternijveenschemond 2000.

En kinst fanselst ek efkes googleje..... :woot:

en PS: hollanders onder jullie, nee, jullie worden wederom niet dyslectisch, jullie zijn niet geflipt. Het is onze 2e rijkstaal maar....Janna, succes!

:D Google yn it Frysk :wub:

Ik wie der noch net fan op' hichte dat der in Google yn it Frysk wie!
Sa sjoche wy mar wer: It Frysk rukt wer op, sels op het wrald wiide web! :woot: :lol:

Best wol moai ja!

Doch my mar de Fryske geskriuw, dat sjuh ik tenmynsk! :fluit:

Mmmmmmm, silst der toch tuskensitte...!! :woot: :P :kiss:

Kreas, fanke!!!!!!
Ik bin efkes ferbjustere oer dyn kinnen!

:blink: :yes: :wink: