Is het eigenlijk niet heel vreemd dat het heelal zoals we het kennen met alles erin bestaat? Waarom is er niet gewoon helemaal niets? Zelfs als je als antwoord geeft: omdat god het geschapen heeft, omdat hij het wilde, kun je je afvragen: waarom is god er dan??

Waarom is er dus niet gewoon helemaal niets? En welke conclusies kun je hieruit trekken?

Ik geloof dat God onze wereld heeft geschapen en nu nog steeds dat doet. Er groeien nog steeds planten en er worden ook nog steeds baby's geboren.

Om even misverstanden uit de wereld te helpen. Ik zie God niet als een persoon met een lange witte baard die ergens in de wolken zit. God is voor mij een ongelofelijke kracht.

Ik verglijk God altijd met de liefde tussen twee mensen. Deze zie je niet, maar is wel degelijk aanwezig. Je ziet deze liefde alleen als je het wilt zien.

Dus mij antwoord op deze vraag zou een religieus antwoord zijn die ik jullie liever bespaar. Of je moet er wel meer van willen weten. :ermm:

Ben het met Bert Jan eens, als je er over nadenkt is het heel vreemd dat er niet niets is. Waarom er wel iets is en niet een klein beetje maar heel veel, is een onbeantwoordbare vraag. Om die vraag in te vullen met het antwoord "omdat God het heeft veroorzaakt" vind ik volkomen legitiem, er is niets tegen in te brengen. Het woord 'God' is een benaming voor het onbegrijpelijke, de drijvende kracht achter processen in de natuur.

Asl er één ding is wat zeker is (imo althans), dan is het wel dat tijd relatief is. En iets dat relatief is heeft geen begin of eind.
Dit komt er eigenlijk op neer dat alle ingredienten om het huidige alles te creëeren altijd bestaan hebben.

Dat is meer een bewering dat er altijd iets geweest is, of, anders gezegd, dat er nooit niets geweest is. Daarmee is nog niet gezegd waarom er niet niets is. Dat is zo ongeveer de fundamenteelste vraag die we kunnen verzinnen. Ik weet het antwoord ook niet, ik constateer alleen dat er wel iets is want mijn bewustzijn wordt geprikkeld met signalen van buitenaf, en zelfs als er geen beginpunt van alles is, ook geen big bang, dan nog moet er een reden zijn dat het er allemaal is zoals het is.

Ook als je god als kracht ziet blijft de vraag waarom er iets is. Het is eigenlijk net zoiets als wat het nut van het leven is. Je kunt zeggen dat het nut van het leven is... goed leven en naar de hemel gaan, of zuiver worden en verenigd worden met het hoogste (resp. christelijk en hindoestaans (en op wat kleine verschillen eigenlijk hetzelfde)). Natuurlijk een goed antwoord op de vraag wat het nu van het leven is, maar als je dan weer een trapje hoger gaat staan, moet je je afvragen wat dan het nu van de hemel is. Het punt is dat je volgens mij altijd weer een trapje hoger kunt gaan staan en je weer afvragen wat het nut is. Het kan zijn dat de waarheid in het oneindige ligt (dus dat je oneindig een trapje hoger kunt) of dat de waarheid juist op het allerlaagste niveau ligt, maar dat we gewoon niet goed kijken (zoals bijv. het boeddhisme zegt).

Als ik diep over de vraag waarom er niet helemaal niets is nadenk, bekruipt mij het gevoel dat het bestaan een reden heeft. soms krijg ik ook het gevoel dat alles bestaat omdat mijn geest bestaat, zoals weel mystieke stromingen ook beweren. Misschien schuilt er toch waarheid in de idee dat niets wat bestaat niet ook in mij bestaat (mij in het algemeen).

Misschien een wat vaag verhaal allemaal, vragen zijn altijd welkom, evenals ideeën

Nee ik snap hem echt niet. :) Wil je hem uitleggen?

Of snap ik hem wel en bedoel je dat als iets alleen maar in 1 iemand z'n gedachten bestaat, dat het dan al bestaat? En dus is er niets dat niet in iemand bestaat? Dus zolang iets niet in tenminste 1 iemand bestaat, dan bestaat het niet?

(Zodan hou eens op hiermee, weetje hoe vervelend dit is. :fluit:)

Ze bedoelen hiermee dat de waarnemer en het waargenomene één zijn, zij zijn niet gescheiden. Jij neemt dus niet dingen waar, je bent de dingen die je waarneemt. Eigenlijk kun je dit ook niet verstandelijk begrijpen, het is iets wat je moet ervaren.

Ken uzelve en gij zult de het universum kennen (orakel van delphi), is van hetzelfde laken één pak. De wereld is niet buiten jouw, jij bent de wereld. Als je jezelf kent, ken je de wereld.

In het Hermetisme wordt dit dan, "zo boven, zo beneden", genoemd, geloof ik. :unsure: Iets in die geest , in ieder geval.

Ik geloof ook wel dat dat zo is. :yes: Wat dat betreft sluit dit weer aan bij hetgeen je aanhaalde in de thread over Jezus, dat een mens in feite niks van een ander kan, of hoeft te leren.Dat zou best eens kunnen, dat 't meer gaat om bewustwording. :)

ik ga toch van het collectieve bewustzijn uit, in spirituele zin.

ik heb een roodborstje zien vliegen, dus die bestaat.
ik heb 2 katten, dus die bestaan ook.
ik droom over mensen die ik niet ken, maar ze bestaan wel.
want ik heb ze gezien.

als ik nu in mijn gedachten een mythisch wezen met kippepoten, een kattestaart, menselijke handen en een paardehoofd "bedenk", bestaat die in feite ook, want ik heb het gezien. op het collectieve bewustzijn betekent dat, dat dit wezen voor iedereen zou bestaan. want ik denk het, dus het is.

wat lumina denkt is ook, wat BJ denkt is ook, en wat iedereen denkt, IS.
alles bestaat dus, maar dan wel in het collectief bewustzijn. materieel denken bestaat dan ook niet in mijn ogen. En alles is mogelijk.

ben ik te volgen? ik ben nuchter, echt waar....... :lol:

niets moet iets zijn om niets te kunnen zijn...


(hallo trouwens)

Hoi hij,

Bert Jan en mede-admins van dit forum hebben een vernieuwde website inclusief forum uitgebracht; Mysterie Portal.

Via de Mysterie-Portal banner-link op de hoofdpagina kun je er komen.
Of via http://mysterie-portal.nl B)

Misschien tot ziens op dat forum! :rolleyes: