Dat ene stemmetje die je af en toe hoort in je hoofd, ene keer goedkeurend en de andere keer afkeurend over hetgeen wat je doet of wilt gaan doen. Valt dit ook onder schyzofrenie (of hoe je dat ook mag spellen). We noemen deze stem het geweten. Als je bijv. een appeltje pikt bij de groenteboer weet je dat het niet mag en dat je in problemen kan komen, toch heeft bijna iedereen dit weleens gedaan.

Hebben we eigenlijk per definitie niet meerdere persoonlijkheden, we reageren anders wanneer we kwaad, verdrietig of jaloers zijn. Wat denken jullie hierover?

Volgens mij hebben we helemaal geen persoonlijkheid, dat denken we alleen maar.

Meerdere persoonlijkheden hebben is niet gezond.. da's een aandoening waar je geen grip op hebt en mee naar de psycholoog/psychiater moet.. :ermm:

Mijn pa heeft t. Da's wel wat anders dan 'dat stemmetje in je hoofd'. Ik heb ook geen last van stemmetjes, eigenlijk :lol:
Ik heb wel dat ik denk van, hmm, dat is niet goed, of juist wel goed. Maar dat ben ik toch echt zelf, die dat denkt..
Maar goed ik heb ook nog nooit iets gestolen dus ach.. t zal wel aan mij liggen..

Ik denk echter dat die stemmetjes iets te maken hebben met het emotionele en het rationele in jezelf..

Moeje Emotionele intelligentie van Daniel Goleman maar eens lezen.. :yes:

Begrijp me niet verkeerd, ik hoor geen stemmetje of stemmetjes! Maar het lijkt mij dat iedereen weleens overlegt met zich zelf. Je hebt nooit wat gestolen zeg je, je hebt vast weleens op je kl*te gekregen van je ouders omdat je wat hebt gedaan wat niet mocht. Ik weet bijna zeker dat je op die momenten bij jezelf dacht, 'ow ow, ik krijg hier gezeik mee!', en dat bedoel ik. Niet dat je praat in derde persoon want dan heb je idd hulp nodig.

Iedereen heeft dat wel denk ik. Soms lijkt iets goed om te doen, terwijl een andere keer, bij hetzelfde, dat stemmetje/je geweten/jijzelf tegen jezelf zegt: neejoh doe niet!
Ik denk dat je puur door de tijdelijke situatie waarin je zit en de emotionele toestand die daarbijhoort de ene keer anders kunt reageren op dezelfde soort gebeurtenis dan de andere keer.
Je kunt het een 'kant' van jezelf noemen, of je tweede persoonlijkheid, maar dat laatste doet al gauw denken aan iets ernstigs inderdaad, en dat is het niet, daar zijn namelijk defenities voor gemaakt..
Volgens mij kun je je geweten noemen zoals je zelf wilt, is er niet echt een 'zozithet' verhaal bij.

Met Lumina ben ik het wel eens over emotie en ratio. Het lijkt als een soort strijd daartussen, en soms, bij bepaalde dingen, zijn ze weer niet in strijd, zijn ze rustig. :) Tenminste, zo kan je het zien. Maarja misschien is er wel geen verschil, op chemisch gebied. Daar doe ik ook m'n profielwerkstuk over, chemie bij emoties ed in de hersenen, lekker bizar. :)

de reden dat we emotie hebben is dat we hersenen hebben.. de amygdala is de grote ruzieschopper in onze hersenen geloof ik. Zowel de rationele als de emotionele delen van de hersenen hebben zelf een geheugen, zeg maar, als je bijv. iets vervelends meemaakt, herinnert je emotionele zelf het vervelende, en je rationele zelf herinnert alleen de feiten. De amygdala stelt bij een ervaring een paar simpele vragen zoals, ben ik hier bang voor, voel ik me hier niet fijn, dat soort dingen. Als op 1 van deze vragen ja geantwoord is stuurt de amygdala een alarmsignaal naar alle delen vd hersenen :s daarbij gebruikt hij een 'shortcut' waardoor de emotie vaak sneller is, dan de ratio.

Teminste, dat is ongeveer wat ik me herinner van de eerste paar pagina's van emotionele intelligentie door daniel goleman.. hoop dat ik t goed heb.. eheh :fluit:

In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, betekent schizofrenie niet dat men een 'gespleten persoonlijkheid' heeft. Mensen met schizofrenie kunnen wel een totaal andere realiteitswaarneming hebben dan de mensen rondom hen.

Mensen met schizofrenie ondervinden moeilijkheden in hun denkproces, wat tot hallucinaties, wanen, gestoord denken en ongewone spraak en gedrag leidt. Al deze symptomen hebben tot gevolg dat mensen met deze aandoening beperkt worden in hun vermogen om met andere mensen om te gaan en zich daarom vaak gaan afzonderen van de buitenwereld. Ofwel het is veel meer dan enkel maar stemmetjes in je hoofd.

De 'Stemmetjes' waar jij het over hebt is niet enkel maar je geweten maar ook je fantasie. Het grote verschil tussen een psygose en een fantasie is, dat je een fantasie zelf in de hand heb.. jij bent zelf de gene die in de hand heeft wat er gaat gebeuren en daardoor ishet ook nog te onderscheiden van de werkelijkheid. Bij mensen die schrysofreen zijn en/ of psygoses hebben, hebben geen controlle meer over hun gedachtes die zo echt kunnen lijken door dat ze alles niet enkel maar zien, maar ook horen, voelen ruiken en proeven!

Over het ontstaan van schrysofrenie is nog weinig bekend.. Bij vele medische en psygische aandoeningen zijn genetische factoren de oorzaak. Dit is bij schrysofrene ook gedeeltelijk het geval .Schizofrenie is een ziekte van de geest waarvan de symptomen worden toegeschreven aan afwijkingen in de overdracht en de verwerking van informatie in de hersenen. Zenuwcellen in de hersenen communiceren met elkaar door het vrijmaken van scheikundige stoffen (neurotransmitters) vanuit hun zenuwuiteinden. Veel symptomen van schizofrenie werden in verband gebracht met afwijkingen in de activiteit van bepaalde neurotransmitters.

nog enkele feitjes op een rij:

* Familiaal onderzoek wees uit dat gevoeligheid voor schizofrenie erfelijk is. Een kind wiens ouder schizofreen is, heeft 10% kans om de ziekte te ontwikkelen. Ter vergelijking: de kans op schizofrenie bij de algemene bevolking bedraagt ongeveer 1%. Bij mensen met schizofrenie echter die een identieke tweelingbroer of -zus hebben en dus een identieke genetische opbouw delen, is er slechts 50% kans dat beide tweelingen door de ziekte zullen worden getroffen. Dit toont aan dat schizofrenie niet vooraf wordt vastgelegd door de genetica.

* Er bestaan andere bewijzen dat de invloeden van de omgeving (die misschien heel vroeg in het leven optreden, zelfs tijdens de zwangerschap) effecten op de hersenen kunnen uitoefenen die mensen gevoelig maken voor de ziekte. Waarschijnlijk is een combinatie van risicofactoren belangrijk.

* Een kind die in zn omgeving veel contact heeft met een persoon die schrysofreen of borderliner is en/of psygoses heeft, kan zonder genetische factoren dit gedrag ook over nemen, doordat bepaalde gedragstorinisen aangeleerd wordne.

En we spelen natuurlijk in verschillende situaties allemaal verschillende rollen:
als ik moet optreden omdat mijn kinderen iets hebben uitgespookt, dan gebruik ik een ander stemgeluid dan wanneer ik ze zit voor te lezen.
Is dat wat je bedoelde?
Tjonge dan heb ik veel stemmetjes..........
(en laten mijn kinderen het niet horen: ze zijn al eind twintig, :rolleyes: , daar is geen optreden of voorlezen meer bij)

B)