Geloof je in reïncarnatie?
Dus denk je dat je in je vorige leven ook iets of iemand was?

Uw mening graag... :unsure:

Ja dat zou best eens kunnen.

En hoe verklaar je dit dan? ^_^ ;)

Ik denk wel dat het mogelijk is, maar naar vrije wil. Ik heb niet het idee dat ik als ik een slecht leven leidt dat ik hier dan weer terug kom, hoewel ik geen idee heb hoe ik zou moeten uitleggen wat ik voel dat er dan wel zou gebeuren..

ingewikkeld zootje allemaal <_<

En als je goed hebt geleefd? :ermm:

Volgens mij gaat het volgens het boeddisme (hoe je dat ook schrijft) zo dat als je een goed leven leidt dat je dan in een volgend leven een betere positie hebt bijv rijker bent ofzo, of dat dingen makkelijker 'your way' komen. En als je een slecht leven leidt gebeurt precies het omgekeerde. Als je steeds maar weer een goed leven leidt kom je uit eindelijk in de boeddistische hemel ofzoiets, maar ik heb geen idee hoe dat heet..

En ik weet ook niet of t wel klopt, maar zo heb ik t ooit eens gelezen.

Het lijkt mij eigenlijk meer een manier om te zorgen dat de mensen het goede doen, dan echt waarheid, maar goed dat is mijn mening.. :fluit:

Hier ben ik het volledig mee eens. :yes:

Die hemel heet geloof ik het Nirwana...

Die 'hemel' heet inderdaad het nirwana in het boeddhisme, maar deze hemel bestaat eruit dat je niet meer bent (sommigen zeggen je wordt opgenomen in de bron waar je ook uit kwam), je reincarneert iig niet meer.

Als je goed hebt geleefd, heb je geen slecht karma gemaakt (ff kort door de bocht). Dit bepaalt je volgende leven. Je bent dan niet per se rijker of iets dergelijks, maar je bent dichter bij het nirwana.

Bij de vraag geloof je in reincarnatie, lijkt het me goed om je eerst af te vragen wàt er dan eigenlijk reïncarneert :hmm:

als jij t zegt.. 0:)

Precies! Op het inmiddels niet meer bestaande Boeddistische forum werd deze vraag ook gesteld: wat reïncarneert?

Boeddhisten geloven namelijk niet in het bestaan van de ziel, toch geloven ze in het bestaan van meerdere levens. Ze kwamen er op dat forum niet uit, misschien omdat het allemaal nederlanders waren en nog niet goed op de hoogte van alle ins 'n' outs van het boeddhisme. Ik ben nog steeds benieuwd hoe b.v. boeddistische monniken die vraag zullen beantwoorden.

Ik geloof namelijk wel in een ziel, ik weet het zelfs zeker want ik ben ooit uitgetreden. Ik loop er niet mee te koop, alleen als het ter sprake komt wil ik er wel eens wat over kwijt want het was bepaald geen wat-is-de-wereld-toch-mooi-NewAgeachtige lucide droom, maar eerder een bijna-dood ervaring. Het heeft niet veel zin om tot in details te beschrijven wat ik heb beleefd want het is niet eenvoudig uit te leggen, zoals je aan een blinde niet moet proberen uit te leggen hoe rood er uit ziet.

Heel in het kort: ik weet uit eigen ervaring dat het zelfbewustzijn niet in het lichaam zit, maar los daarvan bestaat, los van het lichaam is het mogelijk om extreem snel te denken en te communiceren, alle ervaringen uit het leven van een eeuw kunnen in een flits herbeleefd en telepatisch uitgewisseld worden. Ons lichaam werkt sterk belemmerend in onze mogelijkheden, vooral ons denkvermogen is heel erg traag en communiceren m.b.v. woorden is traag, onzorgvuldig, en daardoor frustrerend.
Die ervaring heeft misschien 7 seconden geduurd maar op het moment leek er geen einde aan te komen, ik was zo overrompeld dat ik pas na een paar dagen tot mezelf kwam en alles in het juiste perspectief kon zien, pas na ruim een half jaar had ik de moed om het aan iemand te vertellen. Ik was toen 21 jaar, inmiddels alweer een hele tijd geleden.

Ons zelfbewustzijn staat in contact met al het andere bewustzijn, ook als het zwak is (lagere levensvormen), dit geloof ik niet, dit weet ik zeker. Velen geloven dat dit contact samen 1 GROOT bewustzijn oplevert en dat zou je God kunnen noemen. Dit weet ik niet zeker maar ik geloof het wel, ik denk dat alles wat leeft voor een heel klein deel God is.

Ik denk dat reïncarnatie goed mogelijk is. Mijn moeder vertelde me ooit dat ik als kleuter van 3 al eens vroeg: "Mama, waar was ik toen ik er nog niet was?", mijn moeder wist het niet. Later leerde ik op school dat als je dood gaat je ziel naar de hemel zal gaan, Als jochie van 7 vroeg ik "Juf, wanneer komt je ziel dan in je lichaam?", mijn juf wist het niet, had het zich nog nooit afgevraagd.
Er is niet een bepaald moment dat je lichaam bezield raakt, niet bij de bevruchting, niet als de foetus menselijke trekjes heeft gekregen en niet bij de geboorte. Het gaat geleidelijk, ik denk (maar weet het niet zeker) dat de ziel zich ontwikkelt in het tempo dat het lichaam zich ontwikkelt en dat de ziel zich nog verder ontwikkelt o.i.v. onze daden.
Of onze herinneringen aan ons leven opgeslagen worden in een soort databank van gemeenschappelijke ervaringen weet ik niet, het zou goed kunnen. Of ons zelfbewustzijn opgaat in het geheel zoals een druppel water opgaat in de oceaan en daardoor onherkenbaar wordt weet ik ook niet, misschien uiteindelijk wel, Nirwana. Voordat we zover zijn behouden we iets van een identiteit om daarmee opnieuw een leven met verschillende nieuwe ervaringen te ondergaan en verder te groeien, net zo lang tot er geen reden meer is om nog meer ervaringen te ondergaan.
Het enige wat ik zeker weet is dat ons zelfbewustzijn een heleboel buiten ons lichaam om kan doen, wilskracht komt uit ons zelfbewustzijn voort en als je voor jezelf een beeld hebt van wat je wilt kun je je leven een flink eind de door jou gewenste richting op sturen.

Dat is inderdaad een lastige kwestie. (het volgende is overigens niet hoe een boeddhistische monnik de vraag zou beantwoorden, want dat ben ik niet)

De boeddha stelde dat de mens geen 'ik' heeft, geen kern die substantieel is. In plaats daarvan noemde hij vijf factoren die gezamenlijk de persoonlijkheid 'maken'. Elke factor heeft volgens hem een neiging in een bepaalde richting. Volgens deze theorie zou alleen de neiging van de factoren reincarneren.

:huh: lastig uitleggen...

nou ja, het is iig iets... :fluit:

Hier ben ik gedeeltelijk mee eens.

Ik geloof wel dat lichaam en geest (ziel?) gescheiden kunnen zijn. Misschien is het wel zo dat ons lichaam aards is en onze ziel iets spiritueels. Ik bedoel te zeggen dat onoze ziel zich niets aantrekt van aardse natuurkrachten e.d. Dit is denk ik ook de reden dat je met behulp van je geest, je lichaam kan beïnvloeden.

Ik weet niet of je kunt zeggen dat je alle zielen samen God kunt noemen. Ik vind het moeilijk om God te omschrijven. Zelf geloof dat God alle natuurkrachten is en de bron van het leven is. Zoals ik al zei, ik vind het moeilijk om er een precieze omschrijving voor te vinden. Maar dit is ongeveer hoe ik God voel.

En welke factoren zijn dit dan precies? :geek:

De vijf factoren (aggregaten) zijn: materie, gevoelens, waarnemingen, mentale factoren, bewustzijn (je komt ze vaak tegen met andere termen (kwestie van vertaling en opvatting))

Op het eerste gezicht vind ik dit een overtuigend rijtje met factoren van 'ik', weet je misschien een site waar we daar wat meer over kunnen lezen?

Op de meeste sites over het boeddhisme zijn ze wel te vinden. Als je op google Boeddha en aggregaten intypt krijg je er een heleboel (ik weet niet welke er goed zijn en welke niet)

Er zijn er acht, het is dan ook "het achtvoudige pad". Het oosterse pad van occulte scholing. Het zijn de gebieden, waarin de aanwzijgen van je "leraar" liggen en deze materie gaat heel erg diep...

Wat heeft antroposofie hier mee te maken? :unsure:

Antroposofie behandelt toch voornamelijk de zintuigen van de mens in relatie met de kosmos? :mellow:

De antroposofie gaat (ook) uit van reïncarnatie (en karma), echter niet helemaal zoals in het boeddhisme :-)

Huh ???

maja, hoe moet je dan "goed" leven??

sjoerd.

daar hebben ze dus allemaal regeltjes en aanwijzinkjes voor.

vrijwel onmogelijk als je een beetje plezier wil hebben in je leven als je het mij vraagt :blink:

Plezier is een illusie, een verlangen van het ego, dat niet bestaat..... :no:

Regels die zeggen hoe je moet leven slaan nergens op.... :yes:

Als je goed wilt leven moet je met mensen omgaan op de manier hoe jij wilt dat anderen ook met jou omgaan. :yes:

Dus als jij bijvoorbeeld steelt bij mensen moet je het ook niet erg vinden als ze dat ook bij jou doen. :mellow:

ik weet het "nog" niet van dat reincarnatie... Ik denk dat er veel waarheid in zit maar dat het tegelijk ook iets is wat enorm verleidelijk is. iig, als je een "goed" leven hebt geleid kom je "hoger". Wie bepaalt dan dat je een goed leven hebt geleid ;) is goed niet ontzettend relatief?
En als een man dood zou "moeten" gaan maar dat niet doet, word er dan automatish een kind dood geboren?

Het is ook geen vaststaand feit, maar een verwachting.

Veel mensen geloven dat je zelf een oordeel velt over het zojuist beleefde leven. Iedereen heeft er een eigen verwachting van dus kan ik geen algemeen geldend antwoord hierop geven, ik geloof dat ieder levend wezen bezield is en dat die ziel een miniscuul klein deel van een alles omvattend geheel is. Zo kun je redeneren dat iedereen met elkaar verbonden is, je kunt in dat geval ook concluderen dat alle levende wezens daardoor een manifestatie van God zijn. Sommigen geloven dat alles één groot Zelf is, m.a.w. jij bent tegelijkertijd je buurman, de hond die naar je blaft, de struik die je snoeit, de dinosaurus die 300 miljoen jaar geleden leefde. De theorie dat alles 1 is noemt men holisme.

:yes:

:no:

thnx! :) en over dat laatste kun je uitleggen waarom niet?

Omdat je nooit met zekerheid een relatie tussen die twee gebeurtenissen kunt leggen, het is naar mijn mening zelfs bijzonder onwaarschijnlijk dat de ziel bij het overlijden direct reïncarneert. Er van uitgaande dat reïncarnatie überhaupt een vaststaand gegeven is, het is een geloof, velen geloven niet dat het leven na het overlijden doorgaat.
Diegenen die een bijna-dood ervaring hebben beleefd vertellen dat ze wezens ontmoet hebben en voornamelijk bezig waren met het leven dat ze hebben geleid. Ze vertellen niet dat het net leek alsof ze op het punt stonden om opnieuw geboren te worden. :)

Bij de boeddhisten is het het ultieme doel om iets goeds te kunnen doen, zeggen of volbrengen zonder nadenken, eigenlijk als reflex.

Dus als je een vraag gesteld krijgt, beantwoordt je pure wijsheid, zonder nadenken.

Als je aangevallen wordt, reageer je in pure wijsheid, enz.

Als ze dit bereikt hebben, hebben ze de ultieme staat van leven bereikt in dat leven.

Dit kunnen ze alleen bereiken door hun lichaam te laten reageren op hun reine geest: dus eerst een reine geest kweken, en dan het lichaam er op afstemmen.

Ik sta daar wel achter. Ik hoop dat het mij ook nog eens zal lukken.... ^_^

dus in hun traditie zou je nu die geestesgesteldheid moeten vasthouden, en dan je lichaam daarop afstemmen.
Dan kun je je geestelijke toestand materieel maken!
Hoogste goed of wat! :wub:

Ik heb eens een reïncarnatie-sessie gedaan.
Gewoon geen onzin was dat: geweldig.
Ik ben dat gaan doen omdat ik in mijn linkerarm rare dingen voelde, alsof mijn arm levenloos was af en toe.

Toen ik lichte trans was, kwam er uit dat in een vorig leven mijn arm af was gehakt, ik voelde tijdens de sessie het bloed uit mijn arm weglopen en uit mezelf natuurlijk.
Omdat het op dat moment niets met fysieke pijn te maken heeft, voelde ik geen pijn, het was meer een besef, een weten dat het gebeurde, ook dat ik doodbloedde enzo.

De bedoeling van de sessie was uiteraard om mij van mijn pijn, in dit leven, af te helpen, en mij werd dus geadviseerd om te beseffen dat wat ik zag en meemaakte en voelde bij DAT leven hoorde en niet bij mijn huidige leven enzo, en weet je, ik ben echt sindsdien van dat pijnlijke en vervelende gevoel in mijn arm af.

Volgens mij kan het geen kwaad, voor iedereen die er nieuwsgierig naar is, om eens een sessie te doen.
Philologia

Enne ja, ik geloof dus heel erg in reïncarnatie. Voor die sessie al, hoor.

En ik zie het leven hier als een soort leerschool. Idd ga je als je dood gaat over, en kom je na een poosje weer terug, en leef je naar wat je uit je vorige levens hebt geleerd. Het liefst een beetje wijzer en beter en op weg naar wat boeddha en jezus enzo allemaal proclameerden.

Philologia

Tardis Posted on Feb 21 2004, 22:17 PM

Het "bewijs" voor reincarnatie wordt vaak op andere manieren gebracht.Bijvoorbeeld kan ik mij herinneren het verhaal van een Amerikaanse, die vertelt over een leven dat ze in Ierland geleid zou hebben.Nog in de V.S heeft ze het al over een huis op 't platteland, in een bepaalde streek.Ze vertelt over een tegelvloer met een heel specifiek patroon.Aangekomen in Ierland met 't onderzoeksteam, blijkt het tegelvloertje totaal overwoekerd en dus in eerste instantie ook niet te vinden, maar de Amerikaanse wijst resoluut de plek aan waar 't geweest moet zijn(hiervan zijn filmopnames).Na 't gedeeltelijk verwijderen van de begroeiing blijkt er inderdaad een tegelvloer met dat specifieke patroon te liggen.
Dan zijn er nog de gevallen van kinderen, die in detail hun vorige leven en woonomgeving beschrijven en na controle blijken de details te kloppen. Misschien zijn er meer verklaringen te bedenken, maar frapant is 't wel. :o
Mede uit persoonlijke ervaring, net als Philologia geloof ik er wel in.

Ja Delphion zulke verhalen heb ik ook wel eens gezien. Bijvoorbeeld over een vrouwtje die heel haar leven Engels praatte. Tot de dag dat ze viel en sindsdien sprak ze Egyptisch. En ze wist opeens alles over de Egyptische geschiedenis terwijl ze nooit op vakantie of zelfs maar uit haar dorp is geweest. Ze kon ook niet lezen, dus die theorie viel ook af. Maar zij beweerde zelf een bediende van een bepaalde Farao geweest te zijn. :o

Op onderstaande links kan je online uitzendingen bekijken over reincarnatie.
In het eerste programma gaan mensen onder leiding van Wim de Bie in trance. Daarna gaan ze op reis naar de plaats waar ze in hun vorige leven gewoond zouden moeten hebben om te kijken of hier dingen terug te vinden zijn.
Ik kan het programma van harte aanraden. Vond het zelf erg boeiend. Er zijn 8 uitzendingen.

Wie was ik
bron: KRO

In wie was ik gaan mensen onder leiding van regressietherapeut Louis de Bie op zoek naar wie zij in een vorig leven waren.

http://www.tvopjepc.nl/programma/283


Daar ben ik weer
bron: RVU

Waar zijn we wie we zijn? Waarom doen we wat we doen? Bram Vemeulen neemt je mee op zoek naar deze vragen, met als uitgangspunt zijn eigen ervaringen in de Eerste Wereldoorlog...

http://www.tvopjepc.nl/programma/158


Groetjes ;)