Veel mensen denken dat als je naar de kerk gaat of dat je gelooft, dat dit zonde is van je tijd. Je kunt volgens hun, deze tijd aan veel meer andere dingen besteden. Daarom deze stelling:

Geloven is zonde van je tijd!

Het is zonde van je tijd, maar als je geloofd zul je daar per definitie anders over denken.

Maar denk je niet dat het niet goed voor jezelf is voor je om ergens in te geloven? :huh:

Volgens mij kan geloven per definitie geen zonde van je tijd zijn. Het is jouw tijd om te besteden, en als jij het geen zonde van je tijd vindt, dan is het dus geen zonde van je tijd.

Vind ik ook. :)

Ik heb er geen mening over. Ik ben niet gelovig, christendom ofzo, maar ik geloof heel andere dingen,

Ik heb er eigenlijk een gemengd gevoel over:
Ja, zonde van je tijd want je kan betere dingen in die tijd doen, nee, want iedereen heeft als die gelooft iets om zich aan vast te houden in moeilijke tijden. Dus daarom heb ik geen mening.

Ach, waarom zou geloven zonde van de tijd zijn? Je moet natuurlijk niet naïef zijn en alles geloven wat ze je zeggen. Vooral niet als ze zeggen dat je moet doden voor je geloof. Datgene wat je God zou kunnen noemen is niet bevooroordeeld en heeft dus geen voorkeuren voor bepaalde volkeren. Er bestaat niet zoiets als een uitverkoren volk. Dus hoeven we elkaar ook niet te bestrijden, want iedereen hoort bij God of hoe je het ook wil noemen. Er wordt natuurlijk wel veel misbruik gemaakt van Gods naam. God is op onze hand zeggen veel strijders, zoals Bush, maar ook Sadam en Bin Laden. Als je dat gelooft, tja, dat is inderdaad zonde van je tijd. Maar als je je nuttig maakt voor de liefde die God is, en als je over leven en dood nadenkt is dat volgens mij nuttiger dan hard werken voor een grote auto en een groot huis. Want als je dood gaat kun je het niet meenemen, en is het dan niet zonde van de tijd die je er in steekt? En geloof, wat is dat eigenlijk? Als je gelooft dat er niets meer is, dan geloof je toch ook, namelijk in het niets. Dus, wat is nu eigenlijk het punt? :yes:

^_^ ik sluit me aan bij atlon,en Willem.

;) Alhoewel ik al jaren vierkant tegen de leer van de kerk ben, respekteer ik de mensen die al gans hun leven elke zondag naar de kerk gaan.
Want ik heb een hekel aan mensen die overal tegen zijn en niet eens weten waarom.
Het is niet omdat de pastoor slecht is dat de mensen die in zijn kerk zitten,ook slecht zijn.


;) Spijtig dat er in de naam van het geloof al zoveel gemoord is,maar dat is niet de schuld van God,maar dat van de mensen zelf.

Ik zou nu niet durven beweren dat pastoors slecht zijn. Ik durf zowiezo niet te beweren dat eender wie slecht is. Je hebt alleen verdwaalde mensen die zo gevangen zitten in hun vaste ideeën over goed en kwaad, over levensinvulling, over wie we zijn en wat we zijn, dat ze daardoor dingen doen die anderen schaden. Maar is dat dan slechte dingen doen? Wat is nu eigenlijk echt goed, en wat is echt slecht?

Wie ben ik om te veroordelen? Het enige wat ik probeer te doen is de mensen liefde bijbrengen. Maar soms vergis ik me ook weleens en dan zou je dat eventueel ook onder slechte dingen kunnen doen scharen. Maar wie doet er nooit iets verkeerd? Wie niets doet, doet ook niets verkeerd, maar ook niets goed.

Hoewel ik niet de leer van eender welke kerk volg denk ik dat er heus wel pastoors zijn die het ook goed menen. Wat gevaarlijker is voor een mens is een te ambitieuze pastoor, of dominee of imam. Die staat er alleen maar voor zichzelf. Maar ja, dat is dan een fase in het leven van die mens. En ook van de mensen die hem dan gaan volgen. Zie dat je het zelf niet volgt.

Stel je open voor het goede. Blijf wel kritisch en wordt niet een massamens. Volg niet de massa, maar het goede. Dat is wel moeilijk, maar wat is goed. Probeer ondanks al het negetiave dat in de wereld gebeurd positief te blijven. Het enige antwoord op wat je slechtheid zou kunnen noemen is positiviteit en onvoorwaardelijke liefde. Dat is al. Maar veroordeel niemand, want daarmee werk je mee aan negativiteit.

Groetjes,

Willem :D

Ik zou het wel knap vinden als je niemand veroordeelt, omdat goed en slecht bedenkelijke waarden zijn.. Het is mooi, maar ik vraag me af hoe je dat doet..

In de praktijk vind ik het altijd vies tegenvallen.. Ik ken bijvoorbeeld een jongen die vrede saai vindt, volgens hem leidt algemene wereldorde tot stagnatie, wat slecht is, ontwikkelingshulp vindt hij maar niets, omdat hij mensen onboeiend vindt, ziektes als aids doen hem niks, want dat zijn natuurlijke reacties tegen een teveel aan mensen... Zelf heeft hij adhd, is verschrikkelijk arrogant en asociaal, maakt altijd dingen kapot, kan niet ophouden met mensen irriteren (een tijdje geleden tenminste) en is helemaal overtuigd van zichzelf.

Ik ben al bijna compleet overtuigd (na 3,5 jaar al) dat die jongen compleet verpest is, hoe zonde dat ook zou zijn.
Er is altijd wel een oorzaak te bedenken waardoor mensen doen wat ze doen, maar ik vind dat je hun daden best mag veroordelen, ookal weet je niet precies wat goed en slecht is.
Als je dit soort mensen met positiviteit en liefde gaat overladen, in de hoop dat het ooit nog goed komt, dan komt het juist niet goed. Dan denkt hij, oh, ik kan het maken, dus ga ik er lekker mee door... :( Zo iemand moet je juist duidelijk maken dat het zo niet gaat. En dat op een positieve manier doen, daar ben ik wel helemaal voor.. :)

(Sorry, sorry, heeft niets met de stelling te maken..)

^_^ Zit er in ieder mens goed en kwaad,dit is een vraag die mij ook al zeer lang aan het denken zet.

Ik ken ook zo iemand, de arrogantie zelve,hij is zelfs van mening dat iedereen er is om hem te bedienen,hij kent maar één liefde ,de liefde voor zichzelf.
Hij is er ten stelligste van overtuigd,dat de vrouw er is om de mannen,en vooral hemzelf,te bedienen,maar dan tot in het extreme.Zijn vriendinnen zijn echt zijn slaven en hebben absoluut geen rechten.hij vindt er zijn grootste genoegen in zijn meisjes op een onmenselijke manier te vernederen,en hij vindt dat heel normaal want hij praat erover alsof het evident is.
Zijn vader is juist dezelfde en zijn ene zus ook,met zijn andere zus ben ik getrouwd en die is juist het tegenovergestelde,die is de goedheid zelve en is door iedereen zeer geliefd.

:unsure: Hoe kan zoiets,most het erfelijk zijn of moest het aan de opvoeding liggen,dan zou iedereen in de familie toch zo moeten zijn?

Het heeft misschien niet met deze topic te maken maar het is wel een zeer interessant onderwerp.

Je kunt uiteraard er niet omheen dat iemand weleens tegengehouden moet worden in bepaalde handelingen. Iemand die moord moet je wel opsluiten, ook om zichzelf te beschermen. Iemand die treitert zul je nadrukkelijk moeten negeren omdat hij anders van kwaad naar erger evolueert.

Het is natuurlijk ook erg moeilijk om neutraal te blijven want je bent geen engel maar een mens. Aan de andere kant kun je stellen dat je zelf ook veel fouten maakt, en daar moet je wel regelmatig bij stil blijven staan. Je kunt dus iemand wel straffen zonder dat je gelijk een hekel aan iemand moet hebben. Ik heb bijvoorbeeld veel discussies met Moslims. Die haten de Joden om wat zij doen. Nu kan ik me voorstellen dat je je eigen verdedigt tegen agressie van een ander, maar als je iemand per ongeluk om het leven brengt omdat hij jou naar het leven staat, ook al is het wettelijke zelfverdediging, dan moet je je zelf excuseren bij die persoon(zijn ziel), ook al is hij dood. Wat de Moslims, maar ook de Joden doen is staan juichen als ze iemand van de tegenpartij hebben gedood, en dat is fout. Je mag je gerust verdedigen, je mag alleen niet haten. Wat nog beter zou zijn, maar dat is het moeilijkste van alles, is je eigen opofferen, je te laten doden in plaats van te doden, om die ander de kans te geven te leren. Maar ik weet zelf niet of ik zo ver ben om dat te doen. Dan moet je heel ver geëvolueerd zijn. Zoals bijvoorbeeld de persoon Jezus, of iemand als Ghandi of Maarten Luther King.

Wat oorlogen betreft, ik denk dat in sommige gevallen mensen dat wel nodig hebben. Er is een wet van oorzaak en gevolg. Mensen maken veel fouten in een leven. Zowel in dit als in vorige levens. Al wat je een ander hebt aangedaan krijg je op een of andere wijze terug. Het kan goed zijn voor de ontwikkeling van mensen die vanuit dit of vorige levens nog bagage meeslepen van fouten.Misschien kan het een opluchting zijn voor een ziel om een deel van de bagage kwijt te raken door op het slagveld te vallen. Maar dat wil niet zeggen dat je aan een oorlog moet meewerken. En ook niet dat je oorlogen moet goedkeuren. Het is niet belangrijk wat alle andere mensen doen, maar wat jij doet. Je eigen verantwoording, daar gaat het om. Als iemand anders dat wel goedkeurt kun je hooguit met motivatie zeggen waarom oorlog volgens jou niet goed is. Maar als iemand dan toch mee wil werken aan een oorlog door te zeggen dat het goed is, dan kun je hem niet tegen houden. Maar blijf zelf positieve gedachten houden. Blijf zelf tegen. Iemand die voor oorlog is, is kortzichtig en moet nog veel leren in dit en volgende levens. In zijn of haar ontwikkeling kun je hooguit een radartje zijn. De rest moet hij of zij zelf doen.

Maar ikzelf ben op een zodanig niveau gekomen dat ik daar niet meer aan mee zou kunnen doen. In mijn tijd was er nog dienstplicht en ik ben uit het leger gegaan als gewetensbezwaarde. Ik eet zelf geen vlees omdat ik zoiets een als daad van onrechtvaardigheid beschouw. Ik kan geen dieren doden en ik betwijfel of ik ook een mens kan doden. Maar ik geef toe dat ik ook weleens mijn geduld kan verliezen, hoewel dit in de loop van mijn leven fel gebeterd is. En ik werk er nog steeds aan.

Je moet eigenlijk ook niet kijken naar wat een ander mens doet (oorlog voeren, stelen, moorden) maar je moet kijken naar wat jezelf doet. Doe positief voor je omgeving. Een klein sneeuwballetje werpen veroorzaakt soms een lawine, zowel positief als negatief. Gooi dus positieve sneeuwballetjes en ooit, misschien niet tijdens maar na je leven, komt een lawine. Als jij er dan niets meer aan hebt heb je in ieder geval aan een betere wereld gewerkt.

Verder zit er in een ieder zowel goed als kwaad, maar hetgeen gestimuleerd wordt zal het meest naar boven komen. Zolang die persoon waar deosolis het over heeft vrouwen kan krijgen die hem bedienen zal dat niet beteren. Het is bijna altijd wat de buitenwereld brengt waardoor iemand beïnvloed wordt. Als je steeds een bevestiging krijgt omdat een vrouw zich als slavin laat behandelen, tja dan komt er geen eind aan. Het ligt dus ten dele aan de vrouwen die hij krijgt, en ten dele is het ook wel een soort van ziekte. Het enige wat je kunt doen is blijven positief denken, je niet teveel ergeren aan zo'n mensen. Ik weet uit ervaring dat zoiets heel moeilijk is. Maar ja, het is de enige manier om een kleine verbetering te bereiken. Blijf wel bij je standpunt, maar forceer niet teveel, want dan krijg je het tegenovergestelde effect. Een tactiek die je kunt toepassen als hij er weer over begint is hem even te laten praten zonder iets te zeggen en dan op een totaal ander onderwerp overgaan, precies zo alsof je er helemaal niet naar geluisterd hebt. Dat is vreselijk irritant voor degene die je tegenover je hebt. Ten dele wil die persoon belangrijk klinken, en als je het dan totaal negeert dan stopt hij wel met erover praten. Hij wil je alleen maar ergeren met die praat. Probeer eens, succes.

Groetjes,

Willem

Is geloven zonde van je tijd?
Wat is een mens, een mens is veroordeeld tot vrijheid.
Geloven betekent "vrijheid".
Hoe ga je als mens met je vrijheid om?
Ik hoop goed, daar ben je denk ik mens voor geworden.
Voor mij is goed, wanneer je continue je eigen waarheden toetst.
Toetst aan de maatschappij, aan jezelf en aan je cultuur.
Wanneer je dan tot de conclusie komt dat geloven goed is, op welk punt dan ook, vertrouw dan op jezelf.
Als je daarna "vergeet" opnieuw te toetsen, ja, dan ga je in mijn ogen de mist in.
Is geloven zonden van je tijd?
Nee, denk ik, als je er tenminste goed mee omgaat.

Geloven is een buitenaardse relatie hebben. ^_^

Hoe "buitenaards" is geloven in jezelf?
Marina.

Wie ben ik?! :unsure:

Is maar net wat je zelf gelooft :P

Sinds wanneer kost geloven tijd?
Dost voelen tijd? Geloven is niet zozeer een handeling als wel een staat van zijn van je geest.
Naar de kerk gaan kost tijd, bidden kost tijd, maar dat is niet hetzelfde als geloven.

Iedereen gelooft trouwens. Ook ergens niet in geloven is een vorm van geloven...

Dost moet natuurlijk kost zijn (blijft lastig, typen)

Ik weet niet of het zozeer zonde is van je tijd, ik weet alleen dat ik het zonde van mijn tijd vind. Ik vind het onzin om een mening te hebben over iets wat een feit is, een feit die niemand kent wel te verstaan.

Geloven is, geloven in een mogelijkheid van de reden van het bestaan, van wat er na de dood komt, etc, kortom alles wat een mens eigenlijk niet zeker weet.
Wat we ook niet kunnen weten, mens zijnde, en een lichaam hebbende, die vastgeketend is aan een materiële wereld.
Geloven is zeggen dat je zeker bent dat een algemene gedachte, zeg maar, het christendom, de islam, etc, waar is. Dan geloof je, je gelooft dat God echt bestaat, dat weet je zeker. Misschien weten ze het ook zeker, voor anderen zal ik niet spreken.
Maar ik weet het niet zeker en vind het daarom zonde van mijn tijd. Het heeft voor mij geen zin te geloven in iets waar ik geen bewijs voor heb, niet voor mezelf, en niet voor anderen. En omdat ik gewoon geen idee heb, welk geloof het goede zou zijn, ga ik ook niet in een van dezen toch geloven, en dan maar hopen dat ik op de goeie gegokt heb.