Title: Het ontstaan van ons heelal
fiero - October 10, 2003 10:34 PM (GMT)
Mijn theorie
Iedereen weet nu wel al dat ons helal is ontstaan door een grote explosie.
Maar daar ga ik nu nog ni op in, eerst zal ik zeggen dat er een theorie is dat beweert dat elk zwart gat een helal zou zijn. Aangezien een zwart gat ontstaat door een ster die explodeert is dus hierbij de verklaring van de big bang ook weer uitgelegd. Waar je verder dan kan uit concluderen dat elk zwart gat naar een andere dimensie leid.
Ons helal was dus eerder een ster.
Bedenk hierbij dan nog eens dat ons helal al een grote heeft waarbij niemand zich een beeld bij kan vormen, zou dan blijken dat er zo miljoenen helallen zijn :o
Iedereen weet nu wel al dat ons helal is ontstaan door een grote explosie.
Maar daar ga ik nu nog ni op in, eerst zal ik zeggen dat er een theorie is dat beweert dat elk zwart gat een helal zou zijn. Aangezien een zwart gat ontstaat door een ster die explodeert is dus hierbij de verklaring van de big bang ook weer uitgelegd. Waar je verder dan kan uit concluderen dat elk zwart gat naar een andere dimensie leid.
Ons helal was dus eerder een ster.
Bedenk hierbij dan nog eens dat ons helal al een grote heeft waarbij niemand zich een beeld bij kan vormen, zou dan blijken dat er zo miljoenen helallen zijn :o
frederikboelaart - October 11, 2003 10:52 AM (GMT)
Volgens een paar franse weteschappers zou het heelal de vorm van een dbam hebben en dus eindig zijn!
PJ - October 11, 2003 11:49 AM (GMT)
| QUOTE (frederikboelaart @ Oct 11 2003, 12:52 PM) |
| Volgens een paar franse weteschappers zou het heelal de vorm van een dbam hebben en dus eindig zijn! |
Wat is een dbam :wacko: ??? En heb je ook een bron of iets dergelijks waar je dit vandaan hebt?
deosolis - October 11, 2003 11:20 PM (GMT)
dbam nog nooit van gehoord????
frederikboelaart - October 12, 2003 07:39 AM (GMT)
deosolis - October 12, 2003 09:08 AM (GMT)
:) frederik nu moeten we wel je accountnaam en paswoord weten om in de nieuwssite te gaan???? :blink:
Ge kunt misschien het artikel copieren? :yes:
Ge kunt misschien het artikel copieren? :yes:
Tardis - October 12, 2003 02:11 PM (GMT)
Je kunt zonder problemen op die nieuwssite komen, het gaat om deze tekst.
| QUOTE |
Het heelal is toch eindig Het heelal is niet oneindig en heeft de vorm van een voetbal. Dat zeggen enkele Amerikaanse en Franse astronomen in een artikel in het magazine Nature. Ze baseren zich op de achtergrondruis, de overblijfselen van de Oerknal waarmee het heelal 15 miljard jaar geleden is ontstaan. Daaruit zou blijken dat het heelal bestaat uit gebogen vijfhoeken, net zoals een voetbal. Hun onderzoek wordt bevestigd door astronomen uit Zuid-Afrika. Die spreken over een klein en gesloten universum. Er wordt ook niet uitgesloten dat er meer van dergelijke structuren zijn. |
Hier worden we niet echt veel wijzer van, beter is het hele verhaal in Nature te lezen. http://www.nature.com/nsu/031006/031006-8.html
Tardis - October 12, 2003 02:35 PM (GMT)
| QUOTE (fiero @ Oct 10 2003, 23:34 PM) |
| Iedereen weet nu wel al dat ons helal is ontstaan door een grote explosie. |
Dat is een theorie, we weten het niet zeker. Het is een in brede kring aanvaarde aanname maar er zijn nog steeds veel mensen die er een heel andere opvatting over hebben.
| QUOTE |
| Aangezien een zwart gat ontstaat door een ster die explodeert is dus hierbij de verklaring van de big bang ook weer uitgelegd. |
Hoe kom je daarbij? Het een heeft niets met het ander te maken.
Een zwart gat ontstaat door het ineenstorten van de restanten van een superreus, dat is de grootste soort ster die er is. Aan het eind van zijn bestaan bezwijkt deze superreus onder zijn eigen massa en de materie stort ineen tot een bijzonder klein volume, binnen dat volume gelden geen normale natuurwetten meer en dat noemen we een singulariteit. Door de enorme aantrekkingskracht is de ruimte rond deze massa gekromd en daarom kan licht ook niet meer ontsnappen uit de gekromde ruimte rond zo'n singulariteit. Daarom noemen we het een zwart gat. Als je met je raket naar een zwart gat reist kom je niet via een 'wormgat' in een ander universum terecht maar sla je te pletter. Game over.
| QUOTE |
| Waar je verder dan kan uit concluderen dat elk zwart gat naar een andere dimensie leid. |
Dat kun je dus helemaal niet concluderen, je slaat te pletter op de dichte massa en wordt vermorzeld door de extreme aantrekkingskracht.
| QUOTE |
| Ons helal was dus eerder een ster. |
welnee.
| QUOTE |
| Bedenk hierbij dan nog eens dat ons helal al een grote heeft waarbij niemand zich een beeld bij kan vormen, zou dan blijken dat er zo miljoenen helallen zijn :o |
Ga eerst maar eens een goed boek over sterrenkunde en natuurkunde lezen voor je je fantasie de vrije loop laat. ;) Stephen Hawking's boek 'the universe in a nutshell' is een aanrader, er is ook een nederlandstalige versie.
Tardis - October 12, 2003 04:03 PM (GMT)
Ik kan iedereen aanraden om het stukje tekst op de pagina van Nature (twee posts geleden naar gelinkt) te lezen. Daarin wordt uitgelegd dat het universum er wel groot uitziet, maar in werkelijkheid veel kleiner zou kunnen zijn.
Janna Levin wordt ook genoemd, haar theorie over een kleiner universum heb ik een paar jaar geleden al bestudeerd en wat ze zegt is interessant. Als je er van uitgaat dat het universum is ontstaan vanuit een punt, dan heeft de oerknal materie 3-dimensionaal naar alle richtingen geslingerd, vergelijkbaar met een ballon die opgeblazen wordt. Het vlies van de ballon is te vergelijken met het groeiende volume van het universum.
Een ballon is hol, het universum misschien ook. Dan is de vorm van het universum dus inderdaad voor te stellen als een relatief dunne schil rondom een enorme leegte.
De vergelijking van het universum met een ballon met stippen die wordt opgeblazen zou je in dit geval dus redelijk letterlijk kunnen nemen.
Hoe ziet het heelal er in zo'n situatie dan uit? Het universum is gekromd, licht lijkt rechtuit te gaan, maar beweegt braaf met de kromming van de ruimte mee.
Wij bevinden ons in die schil en kunnen alle kanten opkijken, door de kromming van de ruimte komt van alle kanten licht op ons af.
In de beschrijving op de pagina van Nature staat dat het verst afgelegen object zich aan de andere kant van het universum bevindt, vergelijkbaar met onze antipode Nieuw-Zeeland. Dat is feitelijk juist, maar we kunnen veel verder dan 'halfrond' het heelal kijken. Uiteindelijk zal het uitgezonden licht van onszelf ook een keer het heelal rond zijn gegaan en kunnen we 'onszelf' zien, maar dan zoals we er uitzagen in het verleden, dus op het moment dat het licht werd uitgezonden. Stel dat het licht er 10 miljoen jaar over gedaan heeft om het universum te ronden dan kunnen we héééél in de verte ons sterrenstelsel met (theoretisch) ons eigen zonnestelsel zien en daardoor ook onze planeet zoals die er 10 miljoen jaar geleden heeft uitgezien. Theoretisch dus, omdat het zo ontzettend klein is dat je waanzinnig grote telescopen moet bouwen om op die afstand onze planeet te kunnen zien.
Voordat het licht een keer een rondje heelal heeft afgelegd kan datzelfde licht dat in theorie al tientallen of honderden keren gedaan hebben, vroeger was het universum kleiner dan nu, misschien deed licht er ook minder lang over om het universum een keer te 'ronden'. In principe kunnen we restanten van de oerknal nog steeds zien in de vorm van achtergrondstraling.
We zien in het geval van een bolvormig en hol universum (een vier-dimensionale bolvormige ruimte) alles dus vele keren herhaald, maar steeds in een andere tijd. Vanwege het onvermijdelijk oneindig dubbel tellen van steeds dezelfde objecten lijkt het universum veel meer sterrenstelsels te hebben dan het in werkelijkheid heeft en lijkt het daarom oneindig groot, maar is het in feite veel kleiner. Vanwege de veranderingen die dezelfde objecten door de geschiedenis heen hebben doorgemaakt is het moeilijk om ze als zelfde objecten te herkennen en dus is het moeilijk om herhalingen in het patroon te herkennen, maar ze zouden er volgens de theorie wel moeten zijn.
Dit is wat de onderzoekers lijken te hebben gevonden, met de nadruk op lijken. Niets is zeker, alles is relatief, dus we moeten eerst afwachten wat andere onderzoekers er tegenin kunnen brengen.
Ondanks dat het niet zeker is of het inderdaad zo zit vind ik deze theorie tot nu toe de meest aannemelijke verklaring over de opbouw van ons heelal. Dan is er ook nog de (heersende) opvatting in de natuur- en sterrenkunde die er van uitgaat dat het universum 'vlak' is (daarover wordt elders op dit forum ook al een discussie gevoerd).
Ik vraag me alleen af of een gekromde ruimte er uitziet alsof het gekromd is, licht gaat in een gekromde ruimte gewoon 'rechtuit' waardoor het lijkt alsof de ruimte vlak is. Ik heb de vraag al eens voorgelegd aan sterrenkundigen en die kunnen het ook niet met zekerheid zeggen. :unsure:
Janna Levin wordt ook genoemd, haar theorie over een kleiner universum heb ik een paar jaar geleden al bestudeerd en wat ze zegt is interessant. Als je er van uitgaat dat het universum is ontstaan vanuit een punt, dan heeft de oerknal materie 3-dimensionaal naar alle richtingen geslingerd, vergelijkbaar met een ballon die opgeblazen wordt. Het vlies van de ballon is te vergelijken met het groeiende volume van het universum.
Een ballon is hol, het universum misschien ook. Dan is de vorm van het universum dus inderdaad voor te stellen als een relatief dunne schil rondom een enorme leegte.
De vergelijking van het universum met een ballon met stippen die wordt opgeblazen zou je in dit geval dus redelijk letterlijk kunnen nemen.
Hoe ziet het heelal er in zo'n situatie dan uit? Het universum is gekromd, licht lijkt rechtuit te gaan, maar beweegt braaf met de kromming van de ruimte mee.
Wij bevinden ons in die schil en kunnen alle kanten opkijken, door de kromming van de ruimte komt van alle kanten licht op ons af.
In de beschrijving op de pagina van Nature staat dat het verst afgelegen object zich aan de andere kant van het universum bevindt, vergelijkbaar met onze antipode Nieuw-Zeeland. Dat is feitelijk juist, maar we kunnen veel verder dan 'halfrond' het heelal kijken. Uiteindelijk zal het uitgezonden licht van onszelf ook een keer het heelal rond zijn gegaan en kunnen we 'onszelf' zien, maar dan zoals we er uitzagen in het verleden, dus op het moment dat het licht werd uitgezonden. Stel dat het licht er 10 miljoen jaar over gedaan heeft om het universum te ronden dan kunnen we héééél in de verte ons sterrenstelsel met (theoretisch) ons eigen zonnestelsel zien en daardoor ook onze planeet zoals die er 10 miljoen jaar geleden heeft uitgezien. Theoretisch dus, omdat het zo ontzettend klein is dat je waanzinnig grote telescopen moet bouwen om op die afstand onze planeet te kunnen zien.
Voordat het licht een keer een rondje heelal heeft afgelegd kan datzelfde licht dat in theorie al tientallen of honderden keren gedaan hebben, vroeger was het universum kleiner dan nu, misschien deed licht er ook minder lang over om het universum een keer te 'ronden'. In principe kunnen we restanten van de oerknal nog steeds zien in de vorm van achtergrondstraling.
We zien in het geval van een bolvormig en hol universum (een vier-dimensionale bolvormige ruimte) alles dus vele keren herhaald, maar steeds in een andere tijd. Vanwege het onvermijdelijk oneindig dubbel tellen van steeds dezelfde objecten lijkt het universum veel meer sterrenstelsels te hebben dan het in werkelijkheid heeft en lijkt het daarom oneindig groot, maar is het in feite veel kleiner. Vanwege de veranderingen die dezelfde objecten door de geschiedenis heen hebben doorgemaakt is het moeilijk om ze als zelfde objecten te herkennen en dus is het moeilijk om herhalingen in het patroon te herkennen, maar ze zouden er volgens de theorie wel moeten zijn.
Dit is wat de onderzoekers lijken te hebben gevonden, met de nadruk op lijken. Niets is zeker, alles is relatief, dus we moeten eerst afwachten wat andere onderzoekers er tegenin kunnen brengen.
Ondanks dat het niet zeker is of het inderdaad zo zit vind ik deze theorie tot nu toe de meest aannemelijke verklaring over de opbouw van ons heelal. Dan is er ook nog de (heersende) opvatting in de natuur- en sterrenkunde die er van uitgaat dat het universum 'vlak' is (daarover wordt elders op dit forum ook al een discussie gevoerd).
Ik vraag me alleen af of een gekromde ruimte er uitziet alsof het gekromd is, licht gaat in een gekromde ruimte gewoon 'rechtuit' waardoor het lijkt alsof de ruimte vlak is. Ik heb de vraag al eens voorgelegd aan sterrenkundigen en die kunnen het ook niet met zekerheid zeggen. :unsure:
Vegitto - July 8, 2004 05:36 PM (GMT)
Wie zegt dat de zwaartekracht van een zwart gat eeuwig telt. Misschien wordt alles wel gewoon verplaatst.