Bij deze wil ik graag het misverstand uit de wereld helpen dat Ninjutsu een vechtsport zou zijn. Dat is het niet!

Een vechtsport heeft regels, gewoonten, winnaars en verliezers, scheidsrechters, straffen en zekerheden. Dit alles hoort niet bij wat wij doen! Zelfs bij K1 full contact hebben de deelnemers de zekerheid het podium levend te verlaten: ze hebben een scheidsrechter, matten en een ambulance staat al klaar.
Wanneer je op straat moet vechten heb je die zekerheden niet: een gevecht houdt in dat je kunt sterven. Als je met die instelling traint en zaken bekijkt zul je het verschil tussen sport en budo gaan beseffen.

Stof tot nadenken?
Michel

man man, het zou geen fraai zicht zijn moest er in ninjutsu wedstrijden bestaan

lol :lol:

Ik ben zelfs van mening dat "het lichamelijke" het enige is dat er ook maar enigszins "sportief" aandoet, maar dat er meer verschillen dan overeenkomsten zijn met sporten.
Wat ik vooral zo raar vind, is dat vrijwel niemand "middeleeuws zwaardvechten" als sport ziet, en dat de mensen wel degelijk het verschil inzien met het moderne sportschermen.
Maar alle Aziatische stijlen zijn meteen "vechtsporten", hoe dan ook...

Rare beesten, die mensen... :wb:

Ha, op mijn forum is er ook een discussie hierover ;)
Inderdaad wanneer er competitie verband is kan je het een sport noemen. Maar, de conditietraining die je doet en de dingen om lichamenlijk fit te blijven etc. hebben weer meer met sport te maken.
Ik denk dat je het beter kan formuleren: Ninjutsu is een vechtkunst (de technieken en zoals je zei de vuilakkerij ) Maar delen van de training geven er ook sport elementen aan.

Net niet, want er is -over het algemeen- geen aspect van "conditietraining" en "lichamelijk fit blijven". Natuurlijk wordt dat wel aangemoedigd, maar het is niet de taak van de dōjō om daarin te voorzien.
Je bent lid en betaalt om heen en weer gegooid te worden en om slaag te krijgen, niet om rondjes te lopen en buikspieroefeningetjes te doen. Dat doe je beter thuis.